Amalgaam slecht? Bewijs

F. J. M. Neelissen ondergraaft in zijn artikel de uitspraak van de Gezondheidsraad dat amalgaam in het gebit geen nadelige invloed heeft op de gezondheid: amalgaam zou een langzame vergiftiging veroorzaken (Podium, 31 maart). Men zou er van alles van kunnen krijgen. Dat is niet mis! De relatie tussen deze veronderstelde langzame vergiftiging en ziektebeelden wordt echter niet gesteund door wetenschappelijk verifieerbare onderzoekingen.

De door Neelissen genoemde voorbeelden kunnen de toets van de wetenschappelijke kritiek niet doorstaan. Wel kunnen ze mensen met onverklaarde klachten op een dwaalspoor brengen.

Sinds begin vorige eeuw zijn honderdduizenden mensen behandeld met amalgaam wegens cariës. Zeer veel mensen met amalgaam (legering van kwik met zilver, tin, koper en zink) gaan door het leven zonder klachten. Maar een schadelijk effect kan niet zonder meer verworpen worden. Zijn daar echter wel aanwijzingen voor?

Volgens de huidige wetenschappelijke criteria kan men dit onderzoeken door gelijkwaardige groepen mensen samen te stellen, waarvan men de ene groep behandelt door het amalgaam te vervangen door een stof zonder amalgaam terwijl men een andere groep als controlegroep handhaaft. Van tevoren moet men scherp de criteria definiëren voor een vijf jaar te volgen groep mensen, met verdiscontering van placebo-effecten.

Tot nu toe zijn geen ziektepatronen beschreven bij mensen met veel amalgaamvullingen, die passen bij de bekende ziektepatronen, die kunnen optreden bij een duidelijke kwikvergiftiging.

Bij diegenen, die blijven beweren, dat amalgaam een bedreiging voor de volksgezondheid is rust de bewijslast om hun hypothese te bewijzen.