Ook Franse leger acht Dreyfus onschuldig

PARIJS (AFP, Reuter) - Het Franse leger heeft, na ruim een eeuw hardnekkigheid, erkend dat de joodse officier Alfred Dreyfus in 1895 ten onrechte is veroordeeld voor hoogverraad. De chef-historicus van de strijdkrachten, generaal Jean-Louis Mourrut, noemde de beruchte Dreyfus-affaire “een militaire samenzwering tegen een onschuldige”. Mourrut kwam met zijn opzienbarende uitspraken tijdens een Dreyfus-symposium van de joodse gemeenschap in Parijs.

De arrestatie van Dreyfus wegens spionage voor Duitsland op 15 oktober 1894 en zijn veroordeling een jaar later, verdeelde Frankrijk. Aanvankelijk ontstond er onder invloed van een rabiaat anti-semitische pers een ware anti-Dreyfus-hysterie. De eerste jood in de Franse legertop werd tot levenslang veroordeeld op grond van futiel bewijs - een briefje uit de vuilnisbak van de Duitse ambassade. Dat bleek bovendien gefabriceerd: in 1896 ontdekte de nieuwe chef van de inlichtingendienst de ware verrader, majoor Ferdinand Esterhazy.

Een campagne om Dreyfus te rehabiliteren kwam ondertussen op gang onder aanvoering van de Franse schrijver Emile Zola, die zijn beroemde artikel J'Accuse schreef waarin hij Franse officieren gedetailleerd beschuldigde. De staf van het leger verordonnerde echter dat de zaak in de doofpot moest worden gestopt om zich niet te blameren in een tijd, waarin Frankrijk zich voorbereidde op een oorlog met Duitsland. Zola moest vluchten naar Engeland, maar kreeg de publieke opinie op zijn hand. In 1906 werd Dreyfus gerehabiliteerd, gepromoveerd tot majoor en gedecoreerd met het Legioen van Eer.

Het leger weigerde echter toe te geven dat Dreyfus erin was geluisd door zijn superieuren. Opeenvolgende militaire bevelhebbers weigerden zijn onschuld te erkennen. Vorig jaar nog schreef de voorganger van Mourrut, de chef-historicus van het leger, dat de onschuld van de joodse officier “slechts een these van historici was”. De man kreeg daarvoor overigens ontslag. Dreyfus stierf in 1935. Hij was een ware patriot, die lange tijd weigerde te geloven dat hij het slachtoffer was van zijn meerderen.