Uit BRIEVEN van lezers

Mururoa

Heb ik daarom gevraagd? Nee! Als mijnheer Chirac op een goede dag een betonnen muur pal voor mijn raam bouwt (Mais oui monsieur, ik dacht wie weet wordt er anders een steen door uw ruit gegooid), dan hoef ik dat toch niet te pikken.

Winterswijk Martin Tuk

Gratis wonen (3)

Nu het artikel 'De pastorie verdwijnt' in Trouw van 31 augustus een eigen leven lijkt te gaan leiden, gezien de ingezonden brieven in de krant van 7 september, zien wij ons genoodzaakt een en ander recht te zetten.

De titel suggereert dat de pastorie verdwijnt; dat is gelukkig niet het geval. Er is slechts sprake van problemen indien geen pastorie voorhanden is. Evenmin wonen hervormde predikanten gratis, wanneer zij in de pastorie wonen. Het vrij wonen is namelijk onderdeel van het traktement (een predikant ontvangt geen vergoeding, maar een traktement) van de predikant, zodat er, indien er geen pastorie wordt aangeboden, een vergoeding wordt gegeven voor het gemis van een ambtswoning. De predikant die vrij woont, ontbeert deze vergoeding en moet bovendien belasting betalen over dit inkomen in natura, waardoor hij financieel in gelijke omstandigheden verkeert als de predikant zonder ambtswoning die zelf een huis moet huren of kopen.

Ten slotte is het advies van de bond van Nederlandse predikanten niet dat de kerk een woning huurt. De kerkelijke gemeenten beslissen zelf of een pastorie gekocht dan wel gehuurd wordt. De bond signaleert alleen maar dat er problemen ontstaan bij het ontbreken van een pastorie en wil hiermee het belang van het beschikbaar stellen van een pastorie aan de predikant onderstrepen.

Utrechtmr A. C. Loor (Bond van Ned. predikanten)

Botteriken?

'Zijn Hollanders echt botteriken?' Met deze vraag begint en eindigt de bespreking van het optreden van The Consort of Musicke tijdens het Festival Oude Muziek op 29 augustus (Trouw, 31 augustus). De vraag kan misschien wel bevestigend beantwoord worden, maar in ieder geval niet op grond van het gedrag van het publiek. De recensent schrijft een badinerend en eigenlijk wat hautain stukje over het feit dat een deel van het publiek hardnekkig bleef applaudisseren na afloop van elk afzonderlijk lied, ondanks het feit dat de leider van het ensemble in zijn inleidende woorden uitdrukkelijk verzocht had deze bijval achterwege te laten. Het onderscheid 'klappers' en 'niet-klappers' viel evenwel niet samen met dat tussen fijnzinnige geesten en botteriken. Het heeft ook niets te maken met de veronderstelling dat een deel van het publiek blijkbaar geen Engels verstond, zoals een wat opgewonden dame haar mede-concertgangers toeriep. Het valt enkel en alleen te herleiden tot het feit dat een belangrijk deel van het publiek geen enkel woord kon verstaan, niet in het Engels, niet in het Nederlands of in welke taal ook. Dit gold zowel voor de tekst van de liederen (maar daarvoor was er gelukkig het tekstboekje) als voor de gesproken woorden van Anthony Rooley.

De grote zaal van Vredenburg heeft een goede akoestiek, maar is rond, en dat houdt in dat altijd een deel van het publiek achter het optredende ensemble zit. Bij instrumentale muziek is dat misschien minder erg, maar hier, waar het zo op het contact tussen zangers en publiek aankwam, was dat desastreus. Er waren verschillende manieren geweest om in de problemen te voorzien. De festivalleiding had The Consort of Musicke in een andere ruimte - in of buiten Vredenburg - kunnen laten optreden, of had in de grote zaal de plaatsen aan de achterkant onverkocht kunnen laten. Maar er waren ook minder ingrijpende oplossingen denkbaar geweest. De enige oplossing die niet kan is dat van het publiek verwacht wordt dat het over paranormale talenten beschikt. Simpele concertbezoekers kunnen echt niet verstaan wat akoestisch niet te verstaan valt.

Opende (Gr.) H. D. Meijering

Fokstier (2)

In zijn brief van 26 augustus plaatste Geert Klaassen uit Renkum een kanttekening bij het presentje van de koningin aan Suharto. Hij beweert dat nagenoeg al het zwartbonte vee in Nederland is doorgefokt met 'Amerikaans zaad', dit om de melkproduktie op turbohoogte te brengen. En dus, stelde hij, is dit presentje helemaal niet zo oer-Hollands.

Nu is dit wel een beetje waar en het klinkt ook allemaal heel aannemelijk, ware het niet dat dit 'Amerikaanse' vee de naam Holstein Friesian draagt en dat de 'roots' van deze runderen in Friesland liggen.

Toen de Amerikanen eind vorige eeuw deze runderen hier aantroffen zagen zij er wel brood in en hebben er een aantal van meegenomen. Dit was net op tijd eigenlijk, want in het begin van deze eeuw draaide het fokbeleid hier wat bij naar steeds kleinere koeien, om meer vee op een stal te kunnen houden, terwijl de Amerikanen doorfokten met het HF-vee zoals dat van hier vertrokken was.

Ongeveer twintig jaar geleden begreep men hier dat we de verkeerde weg ingeslagen waren en men haalde de grotere 'Amerikaanse' ('turbomelkende' zoals de heer Klaassen ze omschreef) Holstein Friesians weer terug. Koningin Beatrix kan dus weer opgelucht ademhalen want haar cadeautje was achteraf dus toch 'oer-Hollands'. Hooguit met een Amerikaans accent.

Beilen Auke van der Gaast jr.