Djinko Sakic

Op 21-jarige leeftijd werd hij ondercommandant van concentratiekamp Jasenovac, ook wel het Auschwitz van de Balkan genoemd. Ook in het bijbehorende vrouwenkamp Stara Gradiska was hij een poos aangesteld. Volgens een overlevende van Jasenovac reed hij op zijn witte paard, met een zweep in de hand, door het kamp en sloeg hij iedereen die hij tegenkwam. In 1944 had hij het geschopt tot kampcommandant van Jasenovac.

Na een rustig leventje van ruim vijftig jaar in Argentinië, staat Djinko Ljubomir Sakic (77) deze maand alsnog voor een Kroatische rechtbank in Zagreb. Volgens de aanklacht maakte Sakic zich schuldig aan mishandeling, marteling en het vermoorden van gevangenen.

Sakic trad in februari 1942 toe tot de fascistische Kroatische Ustasja. De partij had in 1941 na de Duitse inval in Joegoslavië de Onafhankelijke Staat Kroatië (NDH) uitgeroepen. De nazi's hadden geen zeggenschap over het Ustasjakamp Jasenovac. Zelfs nazi-Duitsland en het fascistische Italië protesteerden destijds tegen de wreedheid van de leiders van de vazalstaat Kroatië.

Overlevende van het kamp Josip Erlih (71) uit Belgrado herinnert zich in de Berliner Morgenpost de gruweldaden van Sakic. Een arts die tot een groep gevangenen behoorde die opgehangen zouden worden, smeekte Sakic hem dood te schieten. ,,Hij schoot hem vervolgens midden in zijn gezicht.''

In de herfst van 1947 vluchtte Sakic naar Argentinië. Acht jaar later trad hij toe tot de partij van de Argentijnse dictator Peron. Hij vestigde zich in de stad Rosario en nam het Argentijnse staatsburgerschap aan.

Toen hij vorig jaar in een Argentijns tv-programma desgevraagd toegaf dat hij commandant van Jasenovac was geweest, werd hij gearresteerd en aan Kroatië uitgeleverd. Sakic' vrouw, Nada Luburic, die zelf op het vrouwenkamp Stara Gradiska werkte, noemde de beschuldiging van haar man een 'Servisch complot' en zei dat het tv-programma de feiten had verdraaid.

Sakic zelf is trots op zijn verleden. ,,We waren geen nazi's of fascisten, we vochten voor ons vaderland'', zei hij in 1994 tegen een Kroatische krant. ,,De slachtoffers stierven een natuurlijke dood, er heerste onder andere een tyfusepidemie.''