COLUMN

De tennisser Arazi werd vorige week verwijderd uit het Open Nederlands Kampioenschap omdat hij een set liet lopen.

Het incident riep een herinnering bij mij op uit 1962. Willem Maris, die al eerder kampioen was geweest, speelde in de finale tegen het aanstormende talent Tom Okker. Maris had de eerste twee sets gewonnen en kwam 5-1 achter in de derde. Okker serveerde, twee aces en een bal die Maris wel raakte maar niet over het net kreeg.

Het publiek klapte enthousiast en ik deed daar braaf aan mee. Achter mij siste toen een vrouw die in dezelfde club als Maris, Leimonias, speelde: 'Zien ze dan niet dat hij de set laat lopen!'

Dat moet er even bij: Het was in de tijd dat er nog niet gerust werd bij het wisselen van speelhelft; na de derde set mochten de spelers voor tien minuten van de baan af om even bij te komen. En inderdaad, nadat Okker op love de set had uitgeserveerd verdwenen de heren, en een half uur later had Maris de vierde set en dus het kampioenschap gewonnen.

Toen ging ik bladeren in 'Lawn-Tennis', een boekje uit 1941 van G.J. Scheurleer. Hij beschrijft hoe, ter ere van het lustrum van Leimonias in 1938, de beroemde William Tilden speelde tegen Ramillon. Hij beschrijft dan hoe Tilden in de derde set 4-2 achter staat en besluit die set te laten lopen. Maar hij wint het eerste punt met een achteloze drive en het tweede punt door een double-fault van Ramillon. Vervolgens wijzigt hij van tactiek en gaat op winst spelen. Met wat pech verliest hij desondanks de set, zodat hij even ver was als het geval zou zijn geweest bij het volgen van de oorspronkelijke gedacht, maar wel een stuk vermoeider.

En ook schrijft Scheurleer over een andere wedstrijd, tussen Hans van Swol en J. Boon, waarbij 'een Leimonias-troepje, waaronder onze kampioenen mevrouw Tiedemann- Bouwman, mej. Rollin Couquerque en H. Timmer' hoofdschuddend analyseert dat Boon zijn kansen vergooit door, bij een 5-2 voorsprong, zijn best te doen om de service van van Swol te breken.

Misschien is er in die zin een verschil dat Arazi een professional is en betaald wordt om zijn beste tennis te laten zien, maar zelfs dat is geen goed argument: Arazi wordt gehonoreerd bij winst en niet of minder bij verlies.