ARC mag alleen in het weekeinde zweven

ALPHEN AAN DE RIJN - ARC blijft verbazen. Niet alleen anderen, ook zichzelf. Geen zorgen om degradatie, maar meedoen aan de top. Hoe serieus dat is of hoe lang dat gaat duren, moet nog blijken. Na de winst op koploper Katwijk (2-1) staat de Alphense Racing Club wel op een gedeelde eerste plaats. Dat is zeker.

Het seizoen kon sinds begin november eigenlijk al niet meer stuk. Met het veroveren van een periodetitel overtroffen de Alphenaren toen hun stoutste verwachtingen. Er was voor deze competitie met alles rekening gehouden, alleen niet met goede resultaten. Het elftal was vernieuwd, de meeste spelers naamloos, aan de hand van een trainer die vorig jaar nog, al even naamloos, het tweede elftal begeleidde.

Het succes kwam dus als een toevalstreffer. Die mening is ook de eigen achterban toegedaan. Voorzitter Kees Boot: “We dachten dat we een zwak elftal hadden, maar het bleek sterk te zijn.” Ook met voetballers die beter zijn dan verwacht. De verklaring voor de verrassende ontwikkeling is simpel. Het klikte gewoon van meet af aan. Tussen Maurice Balkhoven als vrije verdediger en Wim Westenberg als belangrijke regelaar op het middenveld. Tussen de snelle Fabian Gelderblom op de rechtervleugel en de anderen. Met als prettige bijkomstigheid dat ARC met aanvallend voetbal een einde kon maken aan de eigen onderschatting. Zo was er tot dit jaar nog nooit van Katwijk gewonnen. Nu gebeurde dat al twee keer. Niet alleen interessant vanuit historisch perspectief, maar op grond van het wedstrijdverloop van zaterdag ook verdiend.

De cijfers 2-1 doen een krappe zege vermoeden. Dat was het ook. Met vlak voor rust de openingstreffer uit een penalty, ogenblikkelijk gevolgd door het Katwijkse doelpunt. Met veel dreiging over en weer gedurende de tweede helft. Maar ook toen de stand nog in evenwicht was, toonden de uiteindelijke winnaars zich al het gevaarlijkst. Zo eindigde een schot René van Meggelen op de doelpaal, iets wat Remco Blok voor de pauze ook al was overkomen. En met de eindstand op het bord toonde centrumspits Ruud Bos aan wel een goede voetballer te zijn, maar niet een koele afmaker. Voor het andere doel was het doelpunt van Marco de Ridder eigenlijk de enige actie die voor tegenwicht kon zorgen bij het afwegen van de kansen. Zonder de tegenstand van de geblesseerde Henk Langemaat heerste topscorer Hans Zwaan weliswaar in de lucht, maar hij won er niets. En op de grond kon Peter van Duijn lopen wat hij wilde, hij kwam niet los van de straffe dekking van Wim Westenberg. Kortom, het had voor Katwijk allemaal nog erger kunnen uitpakken.

Dus ligt de vraag voor de hand waar dat heen moet met ARC. Kees Boot houdt het er op dat zijn club gewoon moet doorgaan. Trainer Wim Berckenkamp brengt wat meer nuances aan. Over niet degraderen, het uitgangspunt voor dit seizoen, spreekt hij niet meer. Bij het ingaan van de winterstop formuleerde hij als nieuwe doelstelling: een plek bij de eerste vijf. In de nu heersende euforie ziet hij toch ook titelkansen voor zijn elftal: “Je moet jezelf niet tekort doen. Het komt er op aan dat je het waar kunt maken.” Berckenkamp zal zijn spelers dus niet afremmen als zij er voor willen gaan. Maar hij bindt hen wel op het hart 'Katwijk' niet tot de gebeurtenis van het jaar te maken. Leuk en aardig allemaal, maar toch ook niet meer dan één uit een reeks van 26. Wim Berckenkamp: “Katwijk verloor van ons en van Scheveningen, de nummers twee en drie, maar stond met Kerst wel drie punten los. Je wordt kampioen tegen de kleine clubs.” De winnende coach is dus een realist. Toch vertoefde ook hij even op de roze wolk van het succes. Hij is het zich bewust: “Zweven doe je in het weekeinde. Dat moet op maandag over zijn. Stel dat je volgende week verliest van Excelsior.”