'Als zorgvader hoef je geen watje te zijn'

Van een onzer verslaggeefsters TILBURG - Niek Vink is al zes jaar zorgvader. De eerste drie jaar zorgde hij fulltime voor zijn kinderen, drie jaar geleden is hij weer in deeltijd gaan werken. “Maar na al die jaren vraagt iedereen nog steeds aan mij, hoe het met mijn werk gaat, en aan mijn vrouw hoe het toch met de kinderen is.”

Op het allereerste congres voor zorgvaders in Tilburg wisselden 'vaders nieuwe stijl' gisteren ervaringen uit. Meer dan dertig deelnemers waren er niet. “Ik denk dat hier een select clubje komt van mensen die zelf veel met dit onderwerp bezig zijn”, zegt Wouter Welters, die in deeltijd voor zijn drie kinderen zorgt. Daarnaast leidt hij een babygroep op een kinderdagverblijf in Eindhoven.

“Dan ben je eindelijk geen macho meer, maar dan is het weer niet goed. Want het gebeurt me regelmatig dat als ik de was ophang, mensen in de buurt me aan staan te gapen. En mijn dochter kwam laatst thuis, en vertelde toen dat ze op school ruzie had gehad. Want de kinderen hadden tegen haar gezegd, dat ik vast niet voor het eten kon zorgen.”

Verdeling taken

Als mannen en vrouwen besluiten allebei een aandeel in werk en zorg te nemen, steekt ook een ander probleem de kop op. Want hoe zit het eigenlijk met de verdeling van huishoudelijke taken? “Vrouwen voelen zich daar vaak veel verantwoordelijker voor dan mannen, die meestal minder initiatief nemen. Aan de andere kant hebben vrouwen vaak moeite, om de eindverantwoordelijkheid voor het huishouden los te laten”, legt Harry Walburg ,één van de initiatiefnemers van het congres, in zijn inleidend praatje uit. Hij krijgt bijval uit de zaal: “Op dat terrein beschikken vrouwen over een enorme machtspositie. En daar worden mannen de dupe van”, zegt iemand.

Volgens Walburg verwoorden vrouwen hun wensen over het huishouden ook meestal alleen in indirecte vorm. Door mannen wordt dat niet altijd even gemakkelijk opgepikt. Er wordt bijvoorbeeld gezegd: 'Er zit een vlek op de ramen', 'De tuinplanten staan er droog bij' of 'Goh, er ligt hier zand op de vloer'. Maar heus niet alle vrouwen zijn zo tactvol. Wouter Welters: “De mijne doet dat niet, hoor! Ze zegt gewoon: 'Wanneer ga je nou eens eindelijk die vloer schoonmaken'.”

In verschillende workshops wisselden de mannen hun ervaringen uit. Een goede relatie met je partner onderhouden, de kinderen opvoeden en ondertussen ook nog je baas op het werk tevreden houden, het valt allemaal niet mee.

Maar geldt dat niet net zo goed voor zorgmoeders? Egbert Kalle, die de workshop 'regelingen voor werknemers met zorgverplichtingen' leidt, denkt dat er toch een verschil is. “Van vrouwen is het veel meer geaccepteerd dat ze zorgen. Werkgevers hebben voor mannen vaak minder begrip, als ze bijvoorbeeld aankaarten, dat ze minder willen gaan werken.”

Wouter Berghuis is één van de deelnemers aan de workshop. Hij is vader van een zoontje van anderhalf en werkt officieel twintig uur per week bij Studio Sport en het NOS-journaal. “Maar ik werk eigenlijk altijd wel meer. Als er iemand ziek is, word ik als eerste opgebeld. Want ik werk tenslotte toch maar parttime. Alsof ik voor de rest helemaal niets doe.”

Maar veel mannen komen niet eens zover. Uit onderzoek blijkt dat slechts één op de tien mannen, die eigenlijk parttime zouden willen werken, daar ook met zijn werkgever over durft te praten. Ze zijn bang dat ze misschien promotiekansen missen, of dat hun baas of bazin denkt, dat ze geen hart voor de zaak hebben. Egbert Kalle: “Het is soms moeilijk voor mannen om in te moeten leveren. Vrouwen gaan juist iets meer de arbeidsmarkt op. Waar vrouwen iets winnen, verliezen mannen juist, dat is een heel ander psychologisch effect.”

Blij met rol

Ondanks de moeite die veel zorgvaders met hun nieuwe rol hebben, zijn ze er toch ook erg blij mee. Mick Hansen, leider van de workshop 'vader in de opvoeding': “We hebben in onze groep vastgesteld, dat we het toch allemaal heel fijn vinden om onze kinderen te zien opgroeien. Ik verwacht dan ook, dat het delen van werk en zorg in de toekomst nog veel navolging zal vinden. En ik denk dat het inmiddels wel duidelijk is, dat je als zorgvader absoluut geen watje hoeft te zijn.”