Burgemeesters mogen drugspanden sluiten bij overlast voor omwonenden

Van onze parlementsredactie DEN HAAG - Burgemeesters krijgen wettelijke bevoegdheid om drugspanden die overlast veroorzaken voor de omwonenden, te sluiten. De Kamer heeft dit voorstel van de staatssecretarissen Kohnstamm (D66) en Van de Vondervoort (PvdA) van binnenlandse zaken goedgekeurd.

De maatregel is een uitvloeisel van de Drugsnota van het kabinet, die begin volgende maand in de Tweede Kamer wordt besproken. Daarin wordt vastgesteld dat het vaak moeilijk is panden waarin drugs worden verhandeld aan te pakken.

Premier Kok gisteren in een toelichting: “Het is voor een buurt meestal onbegrijpelijk waarom er niets gedaan kan worden aan zo'n pand.”

Het is de politie en gemeentebesturen een doorn in het oog dat zij geen wettelijke mogelijkheid hebben om huizen en gebouwen te sluiten van waaruit dealers en gebruikers de atmosfeer in de buurt verpesten.

Vanuit de Tweede Kamer is er een vergelijkbaar initiatief ingediend. De Kamerleden Van Heemst (PvdA) en Korthals (VVD) willen via de Huisvestingswet drugspanden kunnen aanpakken, maar hun voorstel gaat verder. De twee willen ook andere overlast bestraffen met dichttimmeren van het pand. Daarnaast is bijvoorbeeld onteigening een optie.

Premier Kok zei dat het kabinetsvoorstel zo eenvoudig mogelijk is gehouden. Op die manier kan de wet snel ingevoerd worden. “Maar ik sluit niet uit dat we later aanpikken bij het veel verstrekkender voorstel uit de Kamer.”

Een besluit voor het sluiten van een drugspand moet voldoende schriftelijk worden ondersteund. Als bewijsstukken kunnen processen-verbaal en politierapporten worden gebruikt. Het wetsvoorstel geeft de mogelijkheid een pand voor bepaalde mensen niet meer toegankelijk te verklaren. De burgemeester bepaalt wanneer de sluiting wordt opgeheven.

Er is niet alleen sprake van overlast als de handel in drugs hindert. Het kan ook gaan om geluidsoverlast, agressief gedrag, vervuiling van de omgeving, criminaliteit of een combinatie daarvan.

De staatssecretarissen stellen dat mensen met de handel in drugs in hun woning “zelf zoveel afbreuk doen aan het besloten karakter van hun huis, dat in geval van overlast een ingrijpende inbreuk op de persoonlijke levenssfeer gerechtvaardigd is”.