Beter vertoeven dan in Cannes, Berlijn, Venetië

ROTTERDAM - Met een plichtmatig toespraakje van de nieuwe directeur Simon Field, dat onderbroken werd door een stroomstoring, ging woensdagavond de 26e editie van het International Filmfestival Rotterdam van start.

Plaats van handeling was het onlangs geopende Pathé-theater aan het Rotterdamse Schouwburgplein. De riante nieuwe hoofdlocatie van de omvangrijkste jaarlijkse culturele manifestatie in Nederland bevat zeven uitstekend geoutilleerde zalen. De 1300 genodigden en het 'gewone' publiek konden in twee zalen kijken naar de officiële openingsfilm 'Basquiat', het speelfilmdebuut van de Amerikaanse beeldende kunstenaar Julian Schnabel. In de resterende vijf zalen draaiden tegelijkertijd andere films die Field voor zijn eerste festival selecteerde. Met het brave en stereotiepe 'Basquiat', een satire op de New-Yorkse kunstscène wilde Field aangeven dat de integratie tussen film en de andere beeldende kunsten hem na aan het hart ligt.

Wellicht om de indruk te voorkomen dat het festival door die voorkeur onder zijn leiding een te 'artistiekerige' wending zal nemen, werd de openingsavond opgeluisterd door de in Azië immens populaire Jackie Chan, de opvolger van Bruce Lee. Chan is hier nog nauwelijks bekend. Het publiek ontving deze eregast van het festival dan ook met een beschaafd en welwillend applausje. Desondanks werd Chang, die morgen in Trouw uitgebreid aan het woord zal komen, de held van de eerste dag van het 26e Filmfestival Rotterdam. Van de vroege ochtend tot de late avond stond hij gisteren journalisten te woord. Ook bezocht hij enkele te zijner ere georganiseerde recepties en parties. Hoogtepunt van de Chan-hype had een ontvangst in het Rotterdamse stadhuis moeten worden.

Burgemeester Peper wou de Aziatische superster daar tot buitengewoon burger van de stad Rotterdam benoemen. Op het laatste moment echter bleek die titel helemaal niet te bestaan, zo werd de pers door de woordvoerster van Peper, met het schaamrood op de kaken, vlak voor de ontvangst meegedeeld. Peper scheepte Chan daarom af met een praatje over de geweldige Rotterdamse haven, een boek over Pyke Koch en over Rotterdam en . . . een pen! Vervolgens liet hij een ondergeschikte de beduusde festivalleiding en journalisten de deur uitwerken. Zo werd Rotterdam geen buitengewoon burger maar wel een relletje rijker.

Hoewel er op de eerste dag van het festival al vele interessante films vertoond werden (ondermeer 'For ever Mozart' van Jean Luc Godard, 'First strike' met Jackie Chan, 'Close up' van Abbas Kiarostami en 'Few of us' van Sarunas Bartas) werden het publiek en de professionals gisteren vooral in beslag genomen door andere zaken. Men moest even wennen aan de nieuwe festival-locaties. Wie dit jaar over de Kruiskade, het voormalige hart van het festival loopt, gelooft zijn ogen niet. Het bioscoop-complex 'Lumière' zit nu overdag potdicht. Verleden jaar nog was daar de centrale kassa gevestigd, waar zich 's ochtends vroeg al lange rijen filmliefhebbers vormden en bijna elke dag en nacht honderden bezoekers elkaar bijna vertrapten in de nauwe gangen van Lumière.

Ook de tegenover Lumière gelegen prachtige jaren-vijftig-bioscoop Thalia ligt er nu verlaten bij. Dat die geen festival-locatie meer is, vinden de meeste trouwe festivalgangers nog het ergst. Een betere plek om laat in de avond, of diep in de nacht een oud of nieuw meesterwerk te genieten was er op de hele wereld niet. Alleen al door de sjofele fifties-look van Thalia kreeg iedere film hier iets extra's.

Maar ook dit 'Thalia-leed' zal wel snel slijten. Met het ruime en lichte Pathé-theater heeft het festival namelijk een hoofdlocatie gekregen waar niemand meer door claustrofobische gevoelens bevangen zal worden. De aan hetzelfde plein gelegen schouwburg, waar vanaf dit jaar de talkshows en persconferenties plaatsvinden, is ook al zo'n oase van ruimte en licht. Gelet op dit alles is het op het Filmfestival Rotterdam nu beter toeven dan op de festivals van Cannes, Berlijn en Venetië.