Oscar-uitreiking is opgefokt

Zondagnacht worden voor de 71ste keer de Oscars uitgereikt. Het tv-gala is - zeker kwantitatief - al jaren the greatest show on earth. Ook nu kluisteren een miljard wereldburgers zich aan de tv. Allemaal willen ze zien welke beroemde Hollywoodsterren, populaire Amerikaanse films en onbekende vaklieden uit het Mekka van de filmwereld worden bekroond met 's werelds 'belangrijkste' filmprijs.

Die massale belangstelling is onbegrijpelijk. Het Oscar-gala is televisie op zijn saaist. Drie uur lang moet je kijken naar een van A tot Z voorgekookte en steriele Amerikaanse televisieshow waarin ontelbaar veel hele en halve beroemdheden triomfantelijk het podium bestijgen of, als ze hoog bejaard zijn, worden opgehesen. Tot vervelens toe moet je luisteren naar identieke dankwoorden. Stotterend en snikkend bedanken ze de leden van de 'Academy of Motion Picture', hun ouders, echtgenoten, minaressen, kinderen, ja, soms hun huisdieren. Hopelijk zegt iemand weer zoiets stoms als eens Sally Field. In '85 kreeg ze haar tweede Oscar voor de beste actrice. Voor eeuwig blameerde ze zich toen met: ''Gee, I guess this means that you guys really like me''. Ook mogelijke rellen houden de spanning erin. De laatste stamt al van jaren geleden. Wie herinnert zich niet dat Marlon Brando de Oscar voor zijn rol in The Godfather in ontvangst liet nemen door een mooie jonge vrouw die tot verbijstering van het publiek alle tijd nam de wereld te attenderen op de slechte positie van de Amerikaanse indianen? Zondag kan de omstreden ere-Oscar voor Elia Kazan voor wat leven in de voorgekookte brouwerij zorgen.

Dat de Oscar-uitreiking in Nederland niet meer live te zien is, mag een zegen worden genoemd. Het ontslaat de kijker van de gruwelijke plicht een nacht lang de ogen open te houden bij de 'slaapverwekkendste televisieshow op aarde'. Wie er won en wat de ongetwijfeld schaarse hoogte- en dieptepunten waren, kan hij deze keer heerlijk uitgeslapen oppikken uit de tv-journaals van maandagochtend, de kranten van maandagmiddag en dinsdagmorgen en de in Nederland wel te ontvangen samenvattingen op televisie. Meer aandacht verdient het opgefokte Oscar-gedoe ook niet. Op de keeper beschouwt zijn de fel begeerde en alom aanbeden beeldjes slechts reclameborden voor recente Amerikaanse films en de op dit moment succesvolle Amerikaanse sterren en vaklieden.

De Oscars? Ze onthullen alleen maar van welke al succesvolle films en sterren van eigen makelij de Amerikaanse filmindustrie verwacht dat ze het nog even goed zullen doen aan de bioscoopkassa's.

Over enkele weken weet niemand meer of Shakespeare in love, Saving private Ryan, Elizabeth, The thin red line of La vita è bella nu de grote winnaar was bij de Oscar-uitreiking van 1999.