Vier keer celstraf geëist voor gijzelen van agent

Van een onzer verslaggeefsters DORDRECHT - Bloedstollende taferelen hebben zich op 23 mei vorig jaar afgespeeld op het Dordtse woonwagenkamp aan de Wieldrechtsezeedijk. Zo leeft deze dag althans voort in de herinnering van de politiemensen die het kamp waren binnengegaan om huiszoeking te doen na een tip dat een aantal bewoners zich schuldig maakte aan het 'omkatten' van auto's. De kleine driehonderd bewoners van het kamp reageerden zo agressief dat de politie zich halsoverkop moest terugtrekken.

De woonwagenbewoners die gisteren terecht stonden voor de Dordtse rechtbank op verdenking van het gijzelen van een politieman, openlijke geweldpleging en bedreigingen, hebben andere herinneringen aan de 23ste mei. Het was de politie die vreselijk te keer ging. En voorzover ze zelf amok hadden gemaakt, viel dat in het niet bij wat de politie hun had aangedaan. Officier van justitie mr. C. Strack hechtte weinig geloof aan de verhalen van de 'kampers' en eiste gevangenisstraffen van zeven tot vijftien maanden tegen de vier mensen, die een actieve rol hebben vervuld bij de gijzeling van een agent.

Uit de reconstructie blijkt dat politie en justitie die dag zijn geconfronteerd met op z'n zachtst gezegd 'een verkeerd saamhorigheidsgevoel', aldus de officier. Slechts twee woonwagens en enkele loodsen wilde de politie doorzoeken, maar nagenoeg het hele kamp ging zich ermee bemoeien. Achteraf is gebleken dat veel kampbewoners dachten dat de politie-inval iets te maken had met de hoorzitting, die de gemeente Dordrecht diezelfde avond had belegd over het omstreden plan om het kamp op te splitsen en op termijn te sluiten. De gemeente gaf achteraf toe dat de planning ongelukkig was.

Dat de zaak binnen de kortste keren uit de hand liep, is volgens de officier vooral te wijten aan het optreden van 'Moes'. “Een zeer agressieve vrouw die weliswaar deels heeft bekend, maar alle strafbare feiten bagatelliseert.” Met haar hysterie heeft ze volgens mr. Strack andere kampbewoners opgejut tot agressie tegen de politie. “Zonder haar zou de gijzeling waarschijnlijk niet eens hebben plaatsgevonden”, meent de officier, die vijftien maanden celstraf eiste, waarvan vijf voorwaardelijk. 'Moes' was niet aanwezig op de zitting. Ze is volgens haar advocaat door het gebeurde in een depressie geraakt.

Maar dat geldt net zo goed voor de gegijzelde agent, hield de officier de vele tientallen bewoners van het woonwagenkamp voor. De agent is in een nauwe steeg ingesloten en bedreigd met de dood. “Hij kon geen kant uit en zijn collega's die hem te hulp wilden komen, kregen te horen dat hij eraan zou gaan, als ze niet binnen tien minuten weg waren.” Dat dreigement heeft de politie serieus genomen, temeer omdat enkele kampbewoners benzine rondsprenkelden. Niet alleen de gegijzelde agent heeft een trauma opgelopen, ook de collega's die machteloos moesten toezien, zei Strack.

Het hek is van de dam als politie en justitie niet meer gewoon hun werk kunnen doen, meende de officier. “Dan zal de criminaliteit snel stijgen en ontstaan er staatjes binnen de staat.” Tegen drie andere verdachten die hebben meegedaan aan de gijzeling, eiste hij gevangenisstraffen van zeven maanden onvoorwaardelijk, negen maanden waarvan drie voorwaardelijk en twaalf waarvan vier voorwaardelijk. In één geval vond de officier het bewijs onvoldoende en vroeg hij vrijspraak.

Vandaag staan nog eens acht woonwagenbewoners terecht. De rechtbank kwam aan de behandeling van hun zaak gisteren niet toe, doordat de advocaten een halve dag nodig hadden om duidelijk te maken dat het openbaar ministerie onrechtmatig bewijsmateriaal gebruikt. Volgens de verdediging heeft burgemeester Noorland in strijd met de privacywetgeving foto's van bewoners van het woonwagenkamp uit het paspoorten- en rijbewijzenregister gehaald en aan het opsporingsteam verstrekt. Mede aan de hand daarvan heeft de politie op 3 juli alsnog de verdachten kunnen aanhouden. De rechtbank wees het verzoek af. Er is bij het verstrekken van de foto's niets onoirbaars gebeurd, aldus president mr. F. Heijnen. Uitspraak 13 februari.