Foto van de week

De grote plastic munt verdwijnt in de gleuf. Een loeisignaal klinkt over de baan. Dan het geluid van de elektromotoren. En hij gaat! De botsauto heeft de afgelopen decennia geen enkele ontwikkeling doorgemaakt. Het kleine, altijd wat vettige stuurtje voelt nog precies zo in zijn hand. Het kan nog evenveel slagen worden rondgedraaid - en als hij het helemaal tot het einde draait, rijdt het autootje achteruit. Dat gaat prima zo. Zelfs het gevoel van de rand tegen zijn benen is hetzelfde als vroeger. Rijd je gewoon dan gaat het nog wel, maar bij een botsinkje wordt het scheenbeen even pijnlijk ingedeukt. Dat hoort bij het feest. Net als het gegil naast hem.

Het is een onbegrijpelijk fenomeen dat je van ieder beeld (in de krant zowel als op televisie) altijd onmiddellijk ziet of het een film- of theaterscène betreft of de werkelijkheid. Echter, deze foto ontstijgt die heilige grens. Het is werkelijkheid, maar van het niveau waar gewone stervelingen zeggen: te mooi om waar te zijn, en Oscar Wilde constateerde: reality surpasses fiction. Een foto van het genre waarvan gevreesd werd dat het met Ed van der Elsken was uitgestorven.