Lijst van ministerie moet verwarring bij inspecteurs wegnemen

Van onze kerkredactie AMSTERDAM - Het ministerie van financiën heeft alle belastingdiensten een lijst gestuurd met imams die door de Turkse regering naar Nederland zijn gezonden. Het ministerie wil zo voorkomen dat deze voorgangers ook in Nederland een aanslag krijgen of andere imams ten onrechte geen, zo meldt de Staatscourant.

De lijst moet een eind maken aan de verwarring onder belastinginspecteurs over de fiscale status van islamitische geestelijken. Een deel van de Turkse voorgangers is officieel door het ministerie voor religieuze zaken in Ankara naar Nederland gezonden. Zij gaan fiscaal gesproken als Turkse ambtenaren door het leven en hoeven daarom in Nederland geen belasting te betalen. Andere imams worden echter aangesteld door de plaatselijke moslim-gemeenschap. Zij gelden als gewone Nederlandse belastingbetalers.

De inspecteurs weten volgens het ministerie maar al te vaak het verschil niet tussen regeringsimams en 'Nederlandse' imams. Er bestond zelfs hier en daar het idee dat alle islamitische geestelijken vrijgesteld zijn. Maar bovenal moet de lijst irritaties bij de Turkse regering wegnemen. Deze heeft zich beklaagd over het feit dat sommige van haar imams toch door de Nederlandse belastingdienst werden aangeslagen.

Deze regeling sluit aan op het Nederlandse beleid jegens joodse en christelijke denominaties en hun voorgangers. In Nederland genieten kerken en kerkelijke instellingen, evenals stichtingen zonder winstoogmerk, in het algemeen vrijdom van belasting; geestelijken worden echter gewoon aangeslagen voor de inkomstenbelasting. Parochiepriesters en gemeentepredikanten vergen wel steeds de persoonlijke aandacht van de belastinginspectie, omdat zij (in tegenstelling tot bijvoorbeeld een ziekenhuispastor) doorgaans geen 'werknemer' zijn, althans niet van enig aardse werkgever; er worden voor hen dan ook geen premies betaald noch wordt er loonbelasting ingehouden. Voorzover dominees en priesters voor hun diensten in natura worden betaald (vrije kost en inwoning en dergelijke) rekent de fiscus dat om tot belastbare inkomsten.