Slip-expert houdt hart vast Sommige autorijders maken van rijden in sneeuw gevaarlijk avontuur

Van een onzer verslaggevers AMSTERDAM - De mededeling van Driebergen 'niet de weg op te gaan tenzij dit noodzakelijk is', lijkt aan inflatie onderhevig. Bij de kerstijzel was de waarschuwing op zijn plaats, maar om dit nu bij het eerste het beste sneeuwbuitje te herhalen? Alhoewel: sommigen maken van rijden in de sneeuw wel een levensgevaarlijk avontuur.

Slip-expert Peter Smits uit Zandvoort houdt in deze dagen weer zijn hart vast, als hij ziet wat voor een capriolen op de besneeuwde wegen worden uitgehaald. Mensen die bij het optrekken merken dat de wielen geen vat op de weg krijgen, en daarom maar een dot gas geven. En lieden die als de file in zicht komt, fors op de rem gaan staan. “Het domste wat je kunt doen, want als je wielen eenmaal stilstaan, is alle controle weg en kun je gewoon wachten op de klap die komen gaat”, zegt Smits.

Instructeur Smits van anti-slip-school Slotemaker, ziet elk jaar meer mensen langskomen die een cursus glijen bij hem willen volgen. Het laatste jaar nam zijn school 4 000 leerlingen voor zijn rekening. De firma's met veel personeel in de buitendienst - vertegenwoordigers bijvoorbeeld - zijn het onnodig geslip met de auto's-van-de-zaak zat en sturen hun mensen terug naar de schoolbank. “Ja, je zou het niet zeggen, maar de mensen die jaarlijks slechts tienduizend kilometer maken, rijden doorgaans beter dan die er op het einde van het jaar 100 000 op de teller hebben staan. Die lieden hebben het stuur in één slap handje, andere hand relaxed op het pookje. En ze zullen als het glad is rustig met tachtig in dezelfde houding door blijven rijden. Maar zo merken ze te laat dat de auto in een slip zit, en voordat beide handen goed aan het stuur zijn en de zaak gaat schuiven, staat de auto al tegen de vangrail.”

“Wij leren in de cursus onze leerlingen bij gladheid vooral bewust te rijden, en de automatische piloot eens uit te schakelen. We moeten eerst maar eens terug naar de praktijk van net na het rijexamen. Toen reden de automobilisten goed, en ze hebben hun techniek daarna vreselijk laten verslonzen.”

Smits begeleidt als enige van de tien anti-slipscholen de cursisten ìn de auto, gezeten naast de bestuurder geeft hij aanwijzingen hoe de auto uit de slip moet worden gehaald. “Eigenlijk heb je dat binnen een kwartier in de gaten. Je moet het gevoel van de slip herkennen, en daarna zijn de aanwijzingen wat met het suur te doen, zo overgebracht.” Toch duurt de cursus een hele dag (kosten: 295 gulden), omdat verschillende varianten van ontwijken en tot stilstand komen, worden geoefend. “We wijken uit naar links, we wijken uit naar rechts, en we proberen te remmen tot tegen het blokkeren aan.”

Smits ziet dat zijn cursisten over het algemeen te sterk remmen en te wild sturen, waardoor de auto onbestuurbaar wordt: “Daarom ook is 94 procent van de slip-ongevallen te wijten aan het rijgedrag van de bestuurder.”

De instructeur heeft voor automobilisten die de besneeuwde wegen opgaan, vijf tips van algemene aard die uitgeknipt kunnen worden en op het dashboard geplakt:

- Houd tweemaal zoveel afstand als u gewend bent. Uw remweg is is veel langer dan u denkt.

- Pas uw snelheid aan de omstandigheden aan. Met tachtig kilometer per uur door de sneeuw rijden is vragen om moeilijkheden.

- Blijf niet onnodig links rijden. Besef dat als de auto na een aanrijding tegen de linker vangrail staat, het verlaten van het voertuig erg moeilijk kan zijn.

- Rem niet te hard. Door te hard remmen blokkeren de (voor)wielen en wordt de auto onbestuurbaar.

- Als blijkt dat een aanrijding onvermijdelijk wordt, laat dan de rem los en stuur daar naar toe, waar dat het minst kwaad kan. Het is beter een obstakel te schampen, dan frontaal te raken.

Smits hoopt op meer aandacht voor zijn school, met al die gladde dagen achter de rug, maar eigenlijk is het volgens hem flauwekul, het geslip met de winter te associëren. “De grootste klappen vallen toch echt in de zomer, als na een aantal weken warm weer plotseling een bui valt, op een ontstane film van olie- en bandenresten. En bedenk: negentig procent van de kettingbotsingen zijn slipbotsingen. Alleen noemen we die niet zo.”