*

 
dossier

Archief

ONDERDUIKERSRUIMTE

ERIC BRASSEM − 18/01/96, 00:00

We hebben een bod uitgebracht, op basis van een gedegen hypotheekplan met een looptijd van dertig jaar.

Het is een tuttig-knus huisje aan de dijk, van bescheiden omvang. Onze enorme vingerplant van drie kuub zal er bij voorbeeld niet in kunnen. Maar wel is er een plaatsje voor onderduikers, wat altijd van pas kan komen in geval van oorlog.

Het is niet onder de trap, want daar kijken ze altijd meteen. Ik ga niet vertellen waar het wel is, maar het is een kleine ruimte, dus de nood moet werkelijk groot zijn. We vragen geen huur, dat zou misbruik van andermans ellende zijn, ook al hikken we best wel een beetje tegen die hypotheek aan. We zouden onze onderduikers gewoon kunnen laten meeëten en tv kijken (dat is dan natuurlijk allemaal propaganda, maar alles is beter dan die verveling!) en in geval van nood moeten ze dan wegwezen, hun hok in. Het zal dringen zijn, met mogelijk fatale gevolgen voor ons allemaal; de vijand staat zo binnen, zonder kloppen.

Eigenlijk zou het geknipt zijn voor kinderen; onderduik-kinderen dan wel te verstaan, want het huis voldoet niet aan moderne maatstaven van een gezin. Dat is ook de reden dat hier nog wel eens wat vrij staat. Hoe prachtig de huisjes ook zijn, ze zijn krap voor mensen met kinderen. Maar in een oorlog gelden andere normen. Een stel koters zou op een afgesproken teken bij alarm zó in onze onderduikruimte zitten, beduidend sneller dan volwassenen.

We zullen ze niet indoctrineren in een of andere leer of geloof, zoals in de tweede wereldoorlog soms gebeurde. De openbare school is alleen wel een eindje fietsen, over een lange brug, die doet denken aan die brug in Irak die wereldberoemd werd tijdens de Golfoorlog. De Amerikanen bombardeerden 'm, nadat er net een truck over gepasseerd was. Tijdens de perspresentatie waarop je de bom pal achter de vrachtwagen zag ontploffen, noemde generaal Norman Schwarzkopf de chauffeur 'de gelukkigste man van heel Irak'.

Er steekt veel waars in die definitie van geluk volgens Schwarzkopf: niet geraakt worden door een bom. Laat het alsjeblieft vrede blijven. Dan verzinnen we een andere bestemming voor onze onderduikersruimte. En dan kan de hypotheekrente de komende dertig jaar ook lekker laag blijven.

mailIcon print |