Het stinkt tussen hemel en aarde

STOCKHOLM - Bij de haven van Stockholm lopen twee hardrockfans zoekend rond. Ze schieten een voorbijgangster aan, die verbaasd kijkt naar hun hoofddoeken, doodskoppen en zwarte leren jasjes. Willen die twee echt naar het Nationale Kunstmuseum in de Zweedse hoofdstad?

Ja, maar niet voor de Franse schilderkunst of de Deense keramiek. Het stel loopt regelrecht naar de tentoonstelling 'Tussen hemel en aarde' op de begane grond. Eerst moeten ze door een donkere gang waar de horror-platen hen al toegrijnzen. Dan komen ze in een donker hol met zwarte en rode muren.

Sinds een week hangen daar de meest afschrikwekkende afbeeldingen van het nationale kunstmuseum: van een schilderij uit de vijftiende eeuw waarop twee mannen een bloedige strijd leveren met de duivel en zijn draken tot een ets uit de zeventiende eeuw waarop een heilige met puntige speren in zijn ribben wordt geprikt. De kunstwerken zijn aangevuld met platenhoezen en T-shirts van eigentijdse hardrockgroepen. De doodskoppen klapperen bijna hoorbaar met hun gebit.

Je moet er van houden, al dat gekoketteer met de dood. Maar zelfs al durf je de platen nauwelijks van dichtbij te bekijken, de boodschap krijg je toch wel door: doemdenken is van alle tijden.

Beeldende kunstenaars waren vroeger net zo in de ban van draken en vampieren, kannibalen en martelaren, de ondergang van de wereld en het vagevuur en de hel als Guns 'n Roses en Cypress Hill nu.

Dat moet een geruststelling zijn voor ouders die de kamers van hun kinderen bijna niet meer in durven vanwege de enge posters aan de muur. Bovendien zullen ze in het museum ontdekken dat de popgroepen uit hun eigen jeugd ook al speelden met hun oerangsten. The Greatful Dead en The Moody Blues zetten net zo goed skeletten op hun hoes.

Voor het Nationale Museum is het wel even wennen, al die langharige, zwart geklede jongeren. De suppoosten knikken hen vriendelijk toe, maar af en toe snibben ze even. Lijkt het maar zo, of verspreiden de nieuwe bezoekers ook een andere geur dan de Rembrandt-liefhebbers en de fans van Rodin? Geen twijfel mogelijk, het stinkt tussen de hemel en de aarde. Maar wat geeft het. De tentoonstelling heeft nu al zoveel succes, dat Amerikaanse musea hebben gevraagd of ze het idee mogen overnemen.

Misschien wil het Rijksmuseum in Amsterdam ook wel veranderen in een spookhuis?