Voorspelde regen baart Davis Cup-team grote zorgen

BRUSSEL - Buiten glanst de prachtige Grote Markt van het regenwater, binnen onder het fraai bewerkte houten plafond van Brussel's gemeentehuis verloopt de loting voor Nederland als gewenst. De suggestie om daarom het Davis Cup-duel met België maar naar deze lokatie te verplaatsen is dan ook snel gedaan. Want in de open lucht van het Primerose-stadion kan het afwerken ervan wel eens een ellenlange, slopende aangelegenheid worden. Als er al een einde aan komt.

Het mag misschien een troost zijn dat de weerprofeten er nogal eens naast zitten. Maar de tachtig procent kans op regen die voor vandaag is voorspeld, baart iedereen die iets met de tennisstrijd in de eerste ronde van de Wereldgroep van doen heeft grote zorgen. En voor morgen en zondag wordt niet veel beters verwacht. Het is het doelbewuste risico dat de Belgen hebben genomen door zo vroeg in het seizoen te kiezen voor een buitenbaan van gravel. Zonder dat ze een alternatief binnen achter de hand hebben.

In het ergste geval heeft de organisatie de mogelijkheid uit te wijken naar de reservedagen maandag en dinsdag. Biedt dat ook geen soelaas, dan moeten de agenda's worden getrokken om nieuwe data te zoeken. Hetgeen een onmogelijke opgave lijkt, met spelers die constant over de wereld zwerven. Nee, Nederland's teamcaptain Michiel Schapers kan zich niet herinneren dat het in de Davis Cup-historie ooit zover is gekomen.

De spelers hebben zich ingesteld op partijen met talloze onderbrekingen, waarbij het steeds opnieuw weer opladen vermoedelijk de meeste energie kost. Siemerink haalt de schouders eens op en spreekt van “de charme van de Davis Cup”. “Je moet flexibel zijn in dit weer”, zegt Sjeng Schalken. “Het kan een slijtageslag worden, daarover moet je niet moeilijk doen tegen jezelf.”

Hardleers zijn ze wel, de Belgen. Ook vorig jaar dreigde het in de eerste ronde fout te gaan. Toen op een andere Brusselse gravelbaan tegen Denemarken. Pas zaterdag in de namiddag stopte de aanhoudende regen, waarna de vijf wedstrijden nog net voor de invallende duisternis op zondag waren afgewerkt.

In 1993 koos Nederland in het Davis Cup-duel met Zweden voor gravel om het gevaar Edberg te ontkrachten. Edberg bleef vervolgens thuis om bij de geboorte van zijn eerste kind te zijn. Grappig is dat de Belgen nu hetzelfde overkomt: op gravel zou Krajicek zijn angel zijn ontnomen, maar de oud-Wimbledon-winnaar bleef thuis bij vrouw en net geboren dochter.

Dat komt België goed uit, net zoals het afzeggen van Haarhuis en de wetenschap dat de tot eerste man gepromoveerde Jan Siemerink zich op gravel verre van thuis voelt. Toch wordt in België het uit Filip DeWulf, Johan van Herck (enkelspel), Christophe van Garsse en Libor Pimek (dubbel) bestaande kwartet volslagen kansloos geacht tegen de b-ploeg van Nederland. Een Belgische journalist die Michiel Schapers woensdag hoorde praten over zijn beleidsplannen en de sturende rol die de tennisbond moet spelen, concludeerde zelfs: “Dan leven we in België nog in het stenen tijdperk”.

De favorietenrol dus voor Nederland, al is men in het oranje-kamp niet bereid die zomaar op zich te nemen. Men herinnert zich nog 1994, toen België in Eindhoven weliswaar met 5-0 werd verslagen, maar waar de twee single-partijen op de openingsdag liefst zeven uur vergden. En dan waren er de afgelopen jaren natuurlijk het verrassende verlies in en tegen India (1996) en vorig jaar de benauwde zege op het zwaar onderschatte Roemenië. Bovendien bereikten de Belgen toen de Wereldgroep door Frankrijk te verslaan. Daarvoor was speciaal een gravelbaan aangelegd in . . . een sporthal.

Debuterende bondscoach Michiel Schapers, opvolger van Stan Franker, speelde zelf in elf jaar zeventien Davis Cup-wedstrijden. Weliswaar in andere tijden, toen het evenement kleinschaliger was, maar ook toen gebeurden er in de landencompetitie de vreemdste dingen. “Ik ben geen profeet, ik kan niet in een kristallen bol kijken”, zegt Schapers als hem naar zijn doelen als bondscoach wordt gevraagd. “Het maximale eruit halen wat erin zit, maar wat dat is weet je nooit van tevoren.”

“Iemand die zegt dat wij hier wel even gaan winnen, is naïef. Ik denk dat we ongeveer gelijkwaardig zijn. En die hele trage gravelbaan is eerder in het voordeel van de Belgen dan van ons. Dat onze spelers een hogere ranking hebben of over meer ervaring beschikken, zegt mij niets. In Davis Cup spelen andere factoren mee. Daarin kan de nummer honderd van de nummer tien winnen.”

Schapers verkoos na het wegvallen van de geblesseerde Haarhuis voor de tweede single de ervaren Siemerink (28) boven de jonge en soms wat onbezonnen John van Lottum. Aan die keuze ging een kort overleg vooraf tussen de bondscoach en de speler die zelf aangaf te blaken van het zelfvertrouwen. “Ik heb Schapers begin van de week al verteld dat het met mijn tennis wel goed zit. Alleen zijn de omstandigheden enorm in mijn nadeel. Gravel is nu eenmaal niet mijn eerste keuze, maar ik ben bereid er in het belang van de ploeg op te spelen. De laatste keer dat ik voor de Davis Cup op gravel speelde was in 1991 tegen Mexico. Met Krajicek in de dubbel.”

Siemerink, in Brussel met de 29ste plaats de hoogst genoteerde speler op de wereldranglijst, opent vandaag de wedstrijd tegen België's tweede speler Van Herck. In de tweede partij speelt de Belgische kopman DeWulf, vorig jaar halve finalist op Roland Garros, tegen Sjeng Schalken. Beter, zo stelde Schapers, had de loting niet kunnen uitvallen. “Dewulf speelt vaak goed als België voorstaat en minder bij een achterstand. Hij is gevoelig voor druk. Ik hoop daarom op winst van Siemerink in zijn eerste partij.”