Zelfs beste diëtiste zondigt wel eens

Eten. Iedereen doet het. Maar waar, hoe, wat en met wie? Een kleine serie met min of meer willekeurige antwoorden.

“Een leven zonder snoepen bestaat niet”, zegt ze. En snoepen mag best, als je het maar met mate doet. “Evenwicht in de voeding, daar draait het om.”

Van der Linde werkt voor de Thuiszorg in Den Haag. Met patiënten die op haar spreekuur komen neemt ze altijd eerst het dagelijkse eetpatroon onder de loep. Wat eet je, wanneer, hoeveel.

“Daarin probeer je dan kleine wijzigingen aan te brengen. Yoghurt gebruiken als sladressing, in plaats van olie bijvoorbeeld. Je moet niet proberen alles in één keer te veranderen. Niets is zo moeilijk als het wijzigen van een voedingspatroon.

Zelf kan ze haar eetgewoonten keurig opdreunen. En motiveren. “'s Ochtends eet ik twee boterhammen. Veel mensen slaan het ontbijt over om af te vallen, maar dat is heel slecht.”

“Het ontbijt zet de stofwisseling in werking, een auto kan ook niet starten zonder brandstof. Je moet nooit een maaltijd overslaan als je lijnt, want de behoefte aan tussendoortjes wordt dan alleen maar groter.”

Ze neemt vier boterhammen mee naar haar werk. Twee met hartig beleg en twee met zoet. Ook weer om een goed gevulde maag te hebben, zodat ze niet tegen het eind van de middag een hongerig gevoel krijgt en naar een snelle, vette snack grijpt. “En twee stuks fruit, dat moet je minimaal binnen krijgen.”

Ook al werken Van der Linde en haar man allebei, ze koken altijd uitgebreid. Slechts af en toe wordt er een kant en klare maaltijd of een pizza in de oven geschoven. Verse groenten spelen een hoofdrol.

“Nederlanders eten over het algemeen te weinig groenten. Ik ga iedere zaterdag naar de markt en dan sla ik voor de hele week in. Daar fantaseer ik dan wat omheen met wat er in de koelkast staat. Tijdens mijn opleiding heb ik kookles gehad, daar word je creatief van. Je kan dan ook bestaande recepten aanpassen zodat ze wat gezonder worden.”

Zij maakt de prutjes, als haar man kookt, eten ze meestal de traditionele aardappelen, groenten en vlees. Maar niet teveel van het laatste. “Mijn man was van huis uit gewend grote porties vlees te eten. Nee, ik heb hem niet geïnstrueerd, dat klinkt veel te streng. Hij is gelukkig ook geïnteresseerd in gezonde voeding en hij heeft een boel opgepikt. Vegetarische gerechten vindt hij nu ook lekker.”

Voor de televisie eten is taboe. Ten eerste is het niet gezellig, maar het is ook een oorzaak van overgewicht. “Als je je aandacht bij het eten hebt, gaat er op een gegeven moment een knop om in je hersenen waardoor je voelt dat je genoeg hebt gehad. Als je tv kijkt blijf je door eten. Dat kent iedereen: je kunt voor de televisie gedachtenloos een hele zak chips naar binnen werken. Bij de warme maaltijd werkt dat net zo.”

Aan de andere kant kan ze zich best voorstellen dat mensen die alleen zijn voor de gezelligheid de tv aanzetten als ze eten. Zelf doet ze dat ook wel eens.

“Kijk, ik streef er natuurlijk naar om de adviezen die ik mijn patiënten geef zelf uit te voeren. Maar ik heb ook van die dagen dat ik lekker vet eet. En als ik het druk heb snoep ik meer. Daar is op zich niets mis mee, dat zeg ik ook altijd tegen mijn patiënten. Als je het maar niet iedere dag doet.”