Bridgedocenten in heel Nederland staan klaar om les te geven aan visueel gehandicapten

Informatie over steden waar geïntegreerde bridgelessen voor visueel gehandicapten zijn is te krijgen bij de Nederlandse bridgebond in Utrecht; tel. 030 - 712644.

Het probleem is alleen: hoe worden de visueel gehandicapten bereikt. In Nederland vallen daar naar schatting 250 000 mensen onder. Er zijn er maar 5 500 georganiseerd, die via hun tijdschriften op de hoogte kunnen komen van het bestaan van de docenten. De anderen moeten het van mond-tot-mondreclame hebben.

Op symposia, die de Nederlandse bridgebond met de docenten en de Nederlandse vereniging van blinden en slechtzienden (NVBS) organiseerde, werden de docenten geïnstrueerd. Maar initiatiefnemer Mau Cohen uit Roosendaal, bekend bridgeleraar en schrijver van cursusboeken, benaderde alle 500 georganiseerde docenten zelf telefonisch met het verzoek om in september visueel gehandicapten tot hun cursus toe te laten.

Mau en zijn vrouw Lida zijn echte bridgefanaten. Na zijn pensionering als diamantbewerker is hij zich nog meer gaan toeleggen op dit spel. In het Brabantse, waar hij nu cursussen leidt en door zijn toegankelijk geschreven en origineel geïllustreerde boeken, die bij de opleiding verplichte literatuur zijn, geniet hij grote bekendheid.

Het levenswerk van de Cohens is het bridgen voor blinden en slechtzienden. Mau kwam eind 1994 op het idee dat het mogelijk moest zijn hun deze kunst te leren zodat ze uit hun isolement kunnen worden gehaald en met elkaar en met zienden kunnen spelen. De situatie die een bridgedocent op het schoolbord schrijft bootste Cohen na door 2 centimeter grote letters op een velletje van A4-formaat te plakken. Met de hand maakte hij 2500 voorbeeldkaarten. Voor blinden moest eenzelfde aantal kaarten worden gebrailleerd. Omdat op dit gebied nauwelijks iets bestond hebben de Cohens zelf alle kaarten gemaakt. Er werd een tweedehandse brailleermachine gekocht en Lida leerde braille.

“Een spel kaarten moest 220 keer door de brailleermachine worden gehaald. In totaal hebben we over de 1 000 spellen gebrailleerd. We hebben drie maanden lang dag en nacht doorgewerkt. We raakten erdoor geobsedeerd, ook omdat we in die wereld terecht kwamen van mensen die vaak zo'n levensvreugde uitstralen”, zegt Cohen.

De studie- en blindenbibliotheek in Amsterdam heeft intussen de lesboeken die Cohen schreef voor het gewone bridgeonderwijs gratis gebrailleerd: een deel beslaat acht gebrailleerde boeken.

In het vorige cursusjaar speelden in het Brabantse Rijen 27 visueel gehandicapten en 13 begeleiders. “En toen gebeurde er eigenlijk niets bijzonders, het was net zo gewoon als voor zienden alleen. Dat bleek ook op de slotdrive in Utrecht, waar visueel gehandicapten tegen zienden speelden aan 15 tafels. Zo hebben we de wereld bewezen dat visueel gehandicapten wel degelijk kunnen bridgen, maar ook dat er niets bijzonders aan de hand is. Ze kunnen gewoon meedoen.”

De afgelopen tijd heeft Mau Cohen een kruistocht door Nederland gemaakt om alle bridgedocenten te bereiken. “Het zou mooi zijn als iedere docent minstens één visueel gehandicapte op de les erbij krijgt. Met het speciale lesboek kan elke docent met gemak les geven. Problemen komen er niet voor. Al tien clubs hebben besloten visueel gehandicapten toe te laten.”