Overrompelend optreden van Dave Grohl

AMSTERDAM - Leven in de schaduw van een dode legende is niet eenvoudig. Kurt Cobains weduwe, Courtney Love, lukte het niet, ex-Nirvana drummer Dave Grohl wel. Hij maakte afgelopen woensdag in Paradiso een overrompelend Nederlands podiumdebuut met zijn nieuwe band, de Foo Fighters.

Het verlies van haar echtgenoot, altijd aangesproken worden als 'de weduwe van', na de zelfmoord van Nirvana-zanger Cobain bleek Courtney Love niet tegen de druk opgewassen en diskwalificeerde zij zichzelf eerder dit jaar met een concert dat bol stond van de paranoia en misplaatste ster-allures. Grohl trapte niet in dezelfde val en besloot na het uiteenvallen van Nirvana simpelweg door te gaan met wat hij het best doet: muziek maken.

Woensdagnacht maakte hij met zijn Foo Fighters zijn opwachting in een uitverkocht Paradiso en liet hij horen meer te kunnen dan drummen. In zijn nieuwe rol als zanger, gitarist en songschrijver sloeg Grohl alles behalve een slecht figuur. De slungelige zanger bleek niet over eenzelfde charisma als Cobain te beschikken en zijn zang was eigenlijk niet meer dan een lange oerschreeuw, maar de songs van de titelloze debuut-cd van de Foo Fighters maakten veel goed.

Het enige nummer dat nog verwees naar Grohls verleden was 'I'll stick around', een grungy gitaarrocksong die op een Nirvana-album niet zou hebben misstaan. De rest van het Foo-Fighters-oeuvre had echter weinig met grunge van doen. Venijnige trashrock-nummers ('This is a call') wisselden in hoog tempo razendsnelle punksongs ('Good grief') af, met als incidenteel rustpunt een melodieuze ballad als 'Big me'.

Het grootste pluspunt van de Foo Fighters was daarbij dat Grohl en band weerstand hebben kunnen bieden aan de verleiding om een Nirvana-kloon te worden, zonder krampachtig iedere grunge-invloed te mijden. Zelfs een leek kon bij het enige Nederlandse concert merken dat Grohl met zijn nieuwe maten gewoon de muziek maakt waar hij zelf van houdt.

De hakkende drumritmes, de non-stop gierende gitaren en het enthousiasme van de Foo Fighters zorgden ervoor dat je in Paradiso werd meegesleurd in de vloedgolf van energie die van het optreden afspatte.