'We hebben maar één witte kist'

,,Zo'n behandeling heeft mijn dochter niet verdiend'', snikt mevrouw Wijlaars voor de Geschillencommissie Uitvaart. Ze doet haar beklag over de taakopvatting van de begrafenisondernemer.

Een waslijst aan onvolkomenheden bevat de klacht van mevrouw Wijlaars. Van het overbrengen van het stoffelijk overschot van haar dochter, het vroegtijdig sluiten van de kist, het verkeerd bezorgen van rouwpost, de afwezigheid van de begeleider tijdens de plechtigheid tot en met de chaos rond de volgauto's. ,,Hier heb ik geen vrede mee'', zegt ze. ,,Ik heb er nog elke dag problemen mee, slaap er 's nachts slecht van. Alles wat er fout kon gaan, is misgegaan. Het enige dat goed ging, was het regelen van het verkeer.''

Hoewel ze naast kwijtschelding van de uitvaartkosten een bedrag van 20 000 gulden smartegeld eist, ziet de klaagster haar gang naar de geschillencommissie in eerste instantie als een aanzet tot verbetering voor de toekomst. ,,Dit mag nooit meer gebeuren.''

Al snel tijdens de zitting wordt duidelijk dat het tussen mevrouw Wijlaars en begrafenisondernemer Biemans nooit meer goed komt. Het tweetal voert een verbeten welles-nietes-spel. Wijlaars' voornaamste grief betreft Biemans' talent om nooit ergens op het afgesproken tijdstip te verschijnen: de volgauto was te vroeg, Biemans te laat. ,,Als we hem nodig hadden, was hij er niet'', klaagt Wijlaars. ,,Ik voelde me in de steek gelaten.'' ,,Ik kan maar op één plek tegelijk zijn'', repliceert Biemans.

Onenigheid is er ook over de kleur van de kist. ,,De geleverde kist was niet de bestelde uit het boek'', beweert mevrouw Wijlaars. ,,Mevrouw, wij hebben maar één witte kist in ons assortiment.'' Ter bewijsvoering laat hij het album zien met foto's van de diverse kisten. ,,Waar is het andere boek?'', wil Wijlaars weten, ,,hier staat de kist niet in die ik besteld heb.'' ,,Welk ander boek?'', reageert Biemans. ,,Dit is het enige album met kisten!'' ,,Niet waar'', meent Wijlaars. ,,Ik weet zeker dat u mij destijds een ander boek hebt laten zien.''

Mevrouw is ook al niet gelukkig met het vroegtijdig sluiten van de kist. ,,Dat is zonder toestemming van de familie gebeurd. Nu moesten wij veel mensen teleurstellen.'' Volgens de ondernemer kon het niet anders. ,,Wij hebben mevrouw al snel gewezen op het risico van verkleuring van het lijk vanwege de grote hoeveelheid medicijnen die haar dochter had ingenomen.'' Commissielid J. Habing valt Biemans bij. ,,Als zo'n lijk vier, vijf dagen in de rouwkamer gestaan heeft, is de geur maar moeilijk uit de ruimte te krijgen. Zeker in augustus.''

Over de condoléance-bijeenkomst heeft mevrouw Wijlaars ook nog wel wat op te merken. ,,Ik verwachtte een net condoléanceboek, maar meneer Biemans kwam met losbladige vellen aanzetten die hij op één tafeltje deponeerde, waardoor de helft van het gezelschap niet kon tekenen.'' De ondernemer is zich opnieuw van geen kwaad bewust. ,,Ik had wel een condoléanceboek bij me. Dat lag in mijn auto.''

,,En bedankkaartjes voor de aanwezigen op de crematie zijn nooit verstuurd'', bijt Wijlaars de ondernemer toe. ,,Daar was de sfeer ook niet naar'', antwoordt deze. ,,Als je bedreigd wordt met de woorden 'We gaan je zaak kapotmaken', ga je ook niet vragen of er nog bedankkaartjes verstuurd moeten worden.''

De commissie vindt dat de ondernemer zorgvuldig te werk gegaan is bij het afleggen van de overledene. Er was vooraf afdoende gewaarschuwd dat het zien hiervan een schokkende ervaring kan zijn. Ook het sluiten van de kist was terecht, meent de commissie. Gelegenheid tot het tekenen van het condoléanceregister was er voldoende.

Alles overwegende komt de commissie tot de slotsom dat de ondernemer niets te verwijten valt, met uitzondering van het bezorgen van een verkeerde rouwkaart. Daarvoor had deze al een aanbod van tweehonderd gulden gedaan. Dat lijkt de commissie alleszins redelijk.