beeldende kunst

'10 thru 20', t/m 10 februari, Stroom hcbk, Spui 193-195, di t/m za 12 tot 17 uur. Catalogus 20 gulden.

Tien balies staan in Stroom tegen een spiegelwand. Het zijn exacte kopieën naar Meiers balies in het stadhuis. Daar staan de veredelde tafels open en bloot in een enorm atrium, zodat je in het volle zicht én gehoor van iedereen je persoonlijke verhaal moet doen. In Stroom hebben ze door de beschutte ruimte al veel meer intimiteit.

De balies worden van elkaar gescheiden door hagelwitte tussenblokken. Aan de binnenzijde hiervan monteerde Adams televisieschermen waarop elf immigranten - die recentelijk in Den Haag zijn komen wonen - vertellen over hun ervaringen in Nederland en hun aanpassing.

Adams werk levert commentaar op de context van de balies én gaat in op de manier waarop de stad haar immigranten ontvangt. Zittend aan de balie kan je niet meer om hun aanwezigheid en verhalen heen. Je wordt je heel sterk bewust van hun kwetsbaarheid. Een nieuw land, een nieuwe taal, een nieuwe cultuur, nieuwe mensen, niets is vanzelfsprekend. Daarbij komt dat een immigrant, voordat hij zijn plek gevonden heeft, op plaatsen als het Haagse stadhuis al het hemd van het lijf is gevraagd. Meer dan de autochtone bevolking moet hij zijn hele hebben en houwen voor ambtenaren op tafel leggen voor het verkrijgen van persoonspapieren. Dit moet voor hen soms een gênant proces zijn, dat zich in het Haagse stadhuis ook nog eens in de grootst mogelijke openbaarheid voltrekt. Het is alsof je dan dubbelnaakt bent. Over dat soort mechanismen gaat het werk van Adams.

Naaktheid is ook het onderwerp van Adams' tweede werk in Stroom hcbk. In de jaren '60 schoffeerden de Franse machthebbers in Algerije de Algerijnse vrouwen door ze ongesluierd te fotograferen. Adams geeft ze in een installatie hun sluier terug, maar nu in de vorm van een reeks foto's van verpauperde buitenwijken van grote Franse steden, de habitat van veel Franse Algerijnen. Het is een scherp en mooi commentaar op een politiek met soms arrogante trekjes. Nog steeds liggen de hoofddoekjes en sluiers van moslim-vrouwen in Frankrijk onder vuur. Drie decennia hebben blijkbaar niet tot nieuwe inzichten geleid.