Een computer deugt eigenlijk nergens voor

'Weg met de computer!'. Elsevier heeft zich deze week afgekeerd van wat ze daar noemen: de elektronische heilstaat. Die zou van alles sneller en beter beloven, maar het blijven bakerpraatjes. Internet is helemaal niet handig, een acht-speed cd-rom is nergens voor nodig en de vierduizend gulden kostende personal computer wordt alleen gebruikt als een iets handigere typemachine.

Het is een oud verhaal, dat Elsevier opdist. Onderzoeken te over, waaruit blijkt dat sinds de invoering van computers de arbeidsproduktiviteit alleen maar is afgenomen, dat de meeste mensen toch nog faxen met een ouderwetse faxmachine of rekenen met een ouderwetse rekenmachine, terwijl dat alles met een computer ook zou kunnen. Maar zo handig als het wordt aangeprezen, is het niet. Al was het al omdat men verplicht is iedere vier jaar de nieuwste machine aan te schaffen.

Waarom dan toch? Omdat de concurrent het ook doet, en de gebruikers bang zijn om voor slome bejaarden te worden uitgemaakt. Maar in feite hebben de digibeten gelijk, stelt Elsevier. “Internet ontpopt zich steeds meer als een zwart gat dat tijd opslokt. Akkoord, voor sommige mensen is het handig. Heb je een helder geformuleerde vraag en weet je precies waar je moet zoeken, dan is het een uitkomst.”

In tegenstelling tot de toekomstgerichte Elsevier, houdt de Groene Amsterdammer het bij het verleden. Na een langdurige discussie over een documentaire van Joost Seelen in de ingezonden brieven-rubriek van het blad wijdt de Groene een thema-nummer aan het jaren tachtig-fenomeen kraken.

Toenmalig Vara-radioverslaggever Stan van Houcke is bang dat de mooie kanten van het kraakbestaan door Seelens film vergeten zullen worden. “Door die film heeft iedereen het nu over het gewelddadige binnen de kraakbeweging. Maar praat liever over de bron van al dat geweld. De politie sloeg de mensen echt tot pulp. Moet je nagaan, daar stonden van die studentjes tegen een monsterverbond van politie, heroïnehandelaren, sportschooljongens en penose.”

Ook de 'drijvende kracht achter de Groote Keijser is tegen de gewelddadige krakerslezing van Seelen. “We waren helden, we verdienden een heroïsch epos.”

De huidige generatie krakers, geportretteerd in het artikel dat 'Zondag kraakdag' heet, zijn wat geweld betreft vrolijker. Zij kraken voornamelijk panden om er grote feesten te kunnen geven, waar elders in de stad geen plaats voor is.

Vrij Nederland volgt nog steeds de officieren van justitie in het Hakkelaar-proces, nu in de dagen voordat zij hun requisitoir hielden. “Ons requisitoir moet heel simpel zijn,” vindt Witteveen. “We leggen uit dat we de kritiek op de deals heel goed begrijpen, maar dat wij toch íets moesten. Hadden we ons dan moeten beperken tot de kleine jongens en Johan laten lopen? Dat druist pas ècht in tegen het rechtsgevoel.”

Als het werk gedaan is, de tekst geschreven, zijn de officieren eigelijk klaar met hun werk. Daarna is het afwachten. “Witteveen: 'Zouden we de strafeis halen?'. Teeven: 'De kroongetuigen halen we absoluut.' Witteveen: 'Zeker weten.' Teeven: 'Morgen declaraties invullen?' Witteveen: 'Morgen declaraties invullen, collega'.”

HP/De Tijd gaat op zoek naar homofobie. 'Hoe ver kan een homo het schoppen?' Tot minister zeker, zie Ien Dales. Maar tot premier weer niet, want internationaal ligt zoiets gevoelig. Tot generaal zal ook slecht lukken. En in het bedrijfsleven, bijvoorbeeld als bankier, is een homoseksueel ook snel uitgepraat. En ex-bankdirecteur werd er tot drie keer toe uitgewerkt.

J. P. Guépin in Hervormd Nederland: “Ik heb een hekel aan mensen die zeggen dat je nooit abortus mag doen, dat je nooit uit de echt mag scheiden, dat je nooit tot euthanasie mag overgaan. Je ziet toch dat je in schrijnende individuele gevallen die regels moet doorbreken.”