Droogdokfestival mag 'non-beleid' toch bezingen

AMSTERDAM - Op het nippertje is gisteren overeenstemming bereikt tussen de gemeente Amsterdam en de organisatoren over het doorgaan van het vier dagen durende Droogdokfestival.

Voor dit evenement in de westhavens van de stad had de organisatie geen vergunning aangevraagd. Het zal vandaag van start gaan als een aantal door politie en brandweer geëiste veiligheidsmaatregelen blijkt te zijn genomen.

Burgemeester Patijn sprak dinsdagavond nog een verbod uit, omdat hij de veiligheid van de bezoekers niet kon garanderen. Na aandringen van de organisatie werd de zaak echter opnieuw bekeken. “Het festival kan echt niet meer worden afgelast. Er komen 50 bands, die allemaal onderweg zijn. We zijn al weken bezig. Licht, geluid, alles hangt”, zegt een organisator van Droogdok.

Volgens hem zijn de gemeente en de burgemeester in eerste instantie verkeerd ingelicht. Die dachten dat het om houseparties zou gaan. Maar daar heeft Droogdok niets mee te maken: het is een multicultureel festival, met muziek, kunst en theater.

Het ADM-terrein, waar het festival plaatsheeft, is in februari van dit jaar gekraakt. De bewoners woonden voorheen in de Graansilo in Amsterdam, waar ze altijd zonder problemen feesten en evenementen organiseerden. Dat is volgens de organisator ook de reden dat ze nooit aan een aanvraag voor een vergunning hebben gedacht. Aanvankelijk verwachtte hij duizend bezoekers per dag, maar, zo benadrukt hij, dat zal nu wel worden overtroffen door alle commotie eromheen. Het is in zijn ogen onmogelijk om al die mensen weer naar huis te sturen.

Een woordvoerster van de gemeente vindt dat als chantage klinken. “De verhalen over hoeveel mensen er zullen komen, lopen nogal uiteen. Het gaat ons echt puur om de veiligheid van het gebouw. Om brandgevaarlijkheid en gevaarlijke stoffen.”

De Droogdok-organisatie wil met het festival een 'cultureel statement' maken naar Amsterdam, zo legt de organisator uit. “Die heeft van alles ontruimd waar kunstenaars woonden. Met Droogdok willen wij laten zien wat we kunnen. En tegen de gemeente zeggen: ho, doe eens wat aan je culturele non-beleid.”