UTRECHT - Last van je rug? Kruidenier Richard Koot (24) tilt het kratje bier glimlachend achter op je fiets. Ziek en toch dringend behoefte aan boodschappen? Een telefoontje is genoeg. “En nog van harte beterschap.” Koot blijft geloven in zijn buurtwinkel. “Dat persoonlijke, dat hebben die grote jongens niet.”
Albert Heijn en andere grote supermarktconcerns gooien zo gauw het mag hun deuren open van - minstens - acht tot acht. Buitenlandse discount-ketens, bekend om hun stuntprijzen, staan te popelen bij de grens. Richard Koot blijft er laconiek onder.
Binnenkort neemt hij de zaak over van zijn vader, die weer de opvolger was van zíín vader. Een echte buurtwinkel aan de Utrechtse Griftstraat, midden in de wijk Witte Vrouwen. Een oude arbeidersbuurt die op wat oudere Utrechters na is ingenomen door studenten, twee-verdieners en jonge gezinnen.
Dezelfde plek
Opa Koot begon in 1931 op precies dezelfde plek met de verkoop van aardappelen, groente en fruit. In de loop van de tijd is het assortiment behoorlijk uitgebreid. De ruimte nauwelijks. Koot schat zijn winkel op krap dertig vierkante meter, amper groter dan de gemiddelde huiskamer in de wijk. “Groot zat”, meent hij. “Het kleine, dat is wat mensen trekt.”
De kassa - geen infrarood - hangt vol handgeschreven advertenties. Gratis katjes af te halen, een gasfornuis te koop. Geen hoekje is onbenut gelaten om de koopwaar uit te stallen.
“We proberen natuurlijk zoveel mogelijk verschillende dingen in huis te hebben”, verklaart Koot de bonte verzameling uiteenlopend van groente, fruit, brood en zuivel tot gloeilampen, verse tompouzen en wasknijpers. Dagelijks stappen er dik 200 klanten de winkel binnen. De meesten gewoon voor hun dagelijkse dingen, in de wetenschap dat er altijd een gezellig praatje volgt. Slechts een enkeling komt alleen voor 'vergeten boodschappen'. “En wat dan nog? Dat zijn ook klanten”.
Het is hard werken, erkent Koot. De winkel is zes dagen per week open van acht tot zes. En daarbij komt nog het werk achter de schermen: het bezoeken van de groothandel, het klaarmaken van bestellingen, het bijhouden van de boekhouding en het schoonmaken. “Langer open blijven kán niet, wat Albert Heijn en de rest ook doen”, zegt Koot. Dat zou het genadeschot betekenen voor zijn privéleven.
Moeder Coby Koot maakt zich in het geheim wel eens zorgen over de toekomst van haar zoon, zegt ze. “Service blijven verlenen hè, ook mensen helpen die na zessen nog bellen, dat is je kracht. En hopen dat klanten niet zwichten voor hele lage prijzen bij een ander.”
© - Alle rechten voorbehouden.
Lees de gebruiksvoorwaarden.