En toch wilden ze zingen voor de jarige koningin

Van onze verslaggevers APELDOORN, AMSTERDAM - Buiten de officiële plannen om heeft de jarige koningin zaterdag in Amsterdam en ook in Apeldoorn een muzikale hulde gekregen.

De plannen voor een Amsterdamse aubade - tegen de wensen in van de koningin - waren bekend. Verrassender was het 'Ik heb eerbied voor jouw grijze haren' dat bij Paleis Het Loo klonk.

De prinsessen Irene en Margriet die bij de hoofdingang van het paleis, dat dienst doet als museum, hun zuster opwachtten, keken elkaar vertwijfeld aan. Museumdirecteur Vliegenthart spoedde zich naar het hek omdat hij vreesde dat de zaken uit de hand zouden lopen, vooral toen het publiek ging meezingen. De koningin vond het echter zo te zien wel grappig. Na de ode aan haar grijze haren volgde het 'Lang zal zij leven'. “Dat klinkt een stuk beter,” verzuchtte prinses Margriet.

De Apeldoornse presentator/zanger Tom van Zevenbergen (38) was de aanstichter. Hij zong live voor een versterker die hij met hulp van zeven vrienden in 'Huize Berghorst' aan de Loseweg had geïnstalleerd. Dit vroegere weeshuis wordt verbouwd tot appartementengebouw. Tom van Zevenbergen: “Via relaties kreeg ik een sleutel van de achterdeur van het gebouw in handen. Omdat de veiligheidsdienst alle panden in de omgeving van het paleis in de gaten hield hebben we vermomd als bouwvakkers de apparatuuur die we nodig hadden in etappes naar binnen gesmokkeld. De echte bouwvakkers maakten we wijs dat we van de televisie waren. Het was wel spannend. De nacht van vrijdag op zaterdag heb ik er niet van geslapen.”

Pech voor Van Zevenbergen was dat de koninklijke stoet op het laatste moment een iets andere route nam. “Om het lied voor het koninklijk gezelschap toch duidelijk hoorbaar te maken hebben we de schuiven van de luidsprekers op volle sterkte -3000 Watt - open gezet. Door het lawaai viel de kalk van het plafond.” Van Zevenbergen heeft slechts positieve reacties gehad op zijn originele verjaarsdagsgroet.

Terwijl Beatrix haar gasten op de Veluwe veel cultuur voorzette, is in Amsterdam dirigent Geert van Tijn druk doende met een repetitie van zijn Openbare Zangles op de Dam. Vrijdag kreeg hij een telefoontje van de Rijksvoorlichtingsdienst: de koningin zou tóch komen luisteren naar de serenade. En dus moet het Beatrixlied op de muziek van het Slavenkoor van Verdi 'zitten' bij haar zanglustige onderdanen, voor hare majesteit om kwart over vijf zaterdagmiddag terugkeert van de Veluwe.

Om vier uur stuurt hij het kleumende volkskoor nog even heen voor een kop hete koffie bij De Bijenkorf, met de aanmaning stipt om vijf uur terug te zijn. Gaat het hem niet méér om de kick zo'n groot koor te leiden dan om de verjaardag van de vorstin? “Dat hebt u goed gezien!”, lacht hij. “Ik moest mijn ego weer eens wat opkrikken.”

Intussen delen in oranje sweaters gehulde leden van het Emily Promotie Team munten uit met de beeltenis van 'Emmy, Hoop der Nederlanden'. Joelend verdringt een groepje punkers met hanenkammen zich om er een te krijgen. “Dat is handig om straks mee te gooien”, roept er een. Met een man of twintig is de Emily-fanclub deze dag naar de Dam gekomen. Woordvoerder Johan Vlemmix uit Eindhoven heeft gehoord dat Emily vanavond naar het hofbal zal komen op het Koninklijk Paleis. Zelfs heeft hij 'uit betere kringen' vernomen dat op het bal de verloving tussen haar en de kroonprins wordt aangekondigd. Alex had volgens hem geen betere keus kunnen maken: “Ze staat stevig in haar schoenen”. Hij heeft al een tekenfilm gemaakt over de opbloeiende liefde tussen de Nijmeegse tandartsendochter en de Prins van Oranje. En over een paar weken houdt het Emily Promoteam een bruidsshow waarop zij haar bruidsjurk kan uitkiezen.

Dan verzamelen de deelnemers aan de Openbare Zangles zich weer. Ze zijn hooguit met z'n honderdvijftigen. De dirigent trekt zijn windjack uit en zet een schoorsteenvegershoed op. “Voor de media doe ik alles”, grapt hij. “CNN komt zometeen, die moet wat te zien hebben.”

En het gezang barst los, ondersteund door pianomuziek uit een cassetterecorder die Van Tijn in de lucht houdt: 'Al die maanden, die jaren, in dienst van het volk, gaan je niet in de koude kleren zitten, de gevoelens der mensen, daarvan zijn wij tolk...' “We doen dit speciaal voor de koning van Griekenland en de koning van Bulgarije, want die hebben verder niets, hè”, roept hij onder hilariteit door de microfoon. “Kom op, zingen!”, roept het volk terug, “want we hebben het koud!'

Elke tien minuten geeft de dirigent door hoe ver de koninklijke stoet gevorderd is: Amersfoort, Hilversum... Want voor je het weet, taaien de zangers af vanwege de vrieskou. Maar niet dit koor. Dapper houden ze stand.

Dan klinkt er gejuich aan de linkerkant van het plein: de koninginnestoet draait de Dam op. 'Maar ook zacht laten wij van ons horen', zingt het koor wel érg inlevend. De dirigent tikt ze razendsnel bij de les. En daar gaat-ie weer: 'Al die maanden, die jaren...' Intussen kijken de koorleden schichtig om zich heen of ze al een majestueuze hoed zien. Maar nee. “Waar zijn ze nou?”, vraagt Van Tijn vertwijfeld na het verklinken van 'daarvan zijn wij de to-o-o-o-o-o-lk'. “Aan de borrel”, roept zijn assistent.

Dapper verbijten de Beatrixfans hun teleurstelling. “Ach, het was leuk voor ons”, vindt een oudere man. “Ik heb voor het eerst sinds jaren weer eens in een koor gezeten.” Ook moeder en dochter vergeven het de majesteit graag. “Ze had eerst al 'nee' gezegd. Dan zou haar oprechtheid in het gedrang komen als ze nu toch was komen luisteren. En ze is natuurlijk hartstikke druk. Dat ben je altijd op je eigen verjaardag.” Ook Geert van Tijn neemt het monter op. “Ik ben verkleumd, maar geestelijk warm van binnen!”