Alles over auto's

Andy, Surinaams joch, zit in mijn 2 havo-klas. Kortgeschoren haar met een vlechtje, gouden ring in zijn linkeroor. Eerst zat hij achterin en deed niets, nu zit hij vooraan en is bereid af en toe een boek open te slaan. Zijn uitstraling is cool. Als ik hem op iets aanspreek - boek vergeten, geen huiswerk - maakt hij een achteloos gebaar: take it easy.

Vandaag houdt hij een spreekbeurt. Uit zijn rugzak komen twee naslagwerken die hij op mijn tafel legt. Hij draagt zijn favoriete kleuren: zwarte broek, geel T-shirt, zwartleren jasje, gele pet met de klep naar achteren. Met verende tred loopt hij voor het bord heen en weer. De klas wacht. Hij legt het krijtje aan zijn lippen. ,,Waar ga ik mijn spreekbeurt over houden? Over auto's. Wat is een auto?'' Een paar kinderen steken aarzelend een vinger op. Andy wijst zijn vriend Youssef aan. ,,Een voertuig op vier wielen.'' ,,OK.'' ,,Moet er niet bij, met een motor?'', vraagt Joris. Andy maakt een achteloos gebaar, ,,Yes'', en wijst ergens achterin: ,,Kom jij maar voor het bord.'' Linda kijkt eerst om, vraagt dan verbaasd, de hand op het hart: ,,Ik?'' Ze komt naar voren. ,,Teken maar een auto.'' Om haar tekentalent heeft hij haar niet uitgezocht. We zien een scheefgezakte rechthoek, twee eivormige wielen en een schots en scheef raampje. ,,Dank je wel. Dit is dus een auto. Ga maar weer zitten.'' Andy, wippend op zijn sportschoenen, legt zijn vinger aan de slaap en zegt, alsof hem iets te binnen schiet: ,,Ja. De uitvinding van de auto.'' Hij bladert in een naslagwerk. ,,In 1802. Een slimme man vond de auto uit. Later, in 1930, vonden ze een andere auto uit. Hij kon wel 300 km hard, dus dat was not too bad.'' ,,Sla je nou een eeuw over?'' vraag ik. ,,Oh ja, was ik vergeten, eerst kwam de stoommachine.'' Hij tekent een scheve schoorsteenpijp en een ingedeukt wiel eronder. Ineens staat hij naast mij en fluistert iets. ,,Naar buiten?'' vraag ik verbaasd. ,,We mogen naar buiten,'' roept hij. ,,Allemaal mee.'' Gejuich, gestommel, weg is de klas. Alleen Linda staat er nog. ,,De tassen, juf?'' ,,Ik pas er wel op.'' Even later komen de leerlingen weer binnen. Als iedereen zit vraag ik Andy: ,,Wat was er buiten?'' ,,Een Mini voor de school, daar heb ik over verteld. Vanochtend zag ik hem, ik dacht, goed voor mijn spreekbeurt.'' ,,En als hij ondertussen weg was?'' ,,Dan had ik een probleem,'' zegt Andy met een grijns. ,,Je hebt nu ook een probleem,'' zeg ik. ,,Je cijfer. Dit was geen spreekbeurt, dit was los geklets. Een 1.'' ,,Een 1?'' roept Youssef. ,,Ik vond het hartstikke goed!'' De klas zwijgt. ,,Kom, we gaan aan het werk.'' Na de les gespt Andy zijn gele rugzak dicht en vraagt achteloos: ,,Mag ik het overdoen?'' ,,Misschien. Als je het dan wel voorbereidt.'' Hij knikt, slingert de rugzak over zijn schouder, ,,nog een prettige dag, juf'' en vertrekt. Youssef volgt hem op de hielen. Marijke Harberts