Knuffelbeer zoekt knuffelberin

Een bedrijf dat een nieuwe directeur zoekt, maakt een profielschets en gaat na ampel overleg met de beste kandidaat in zee. Daarbij vergeleken is het absurd hoe flodderig mensen die een levenspartner zoeken vaak te werk gaan. Ze gaan naar disco's om te vallen voor een paar mooie ogen, of ze zuigen dromerig een advertentie uit hun duim. Contactadvertententies vormen intrigerende lectuur. Met een vriendin heb ik als gezelschapsspel eens woorden en begrippen geturfd in dit soort teksten. Een socioloog zou er aardig op kunnen promoveren.

Mannen zowel als vrouwen willen vaak een 'fijne/boeiende/intieme/liefdevolle/(h)echte relatie/vriendschap om elkaar te verrijken' en 'onze gevoelens aan elkaar uiten, met ruimte voor vreugde en verdriet'. Eersteklas clichés die net zo goed geschrapt kunnen worden. Net als dat nikszeggende 'lief' en 'leuk', die de toptien van woorden aanvoeren, gevolgd door 'eerlijk, warm, serieus, aardig, met humor' en 'slim'. Ook verspilling, want wie wil er nu een partner die vals, koud, onbetrouwbaar, humorloos, onaardig en dom is?

Interessanter is wat er hapert tussen vraag en aanbod. Een eyeopener is het verschil in zelfbeeld. Van de 84 mannelijke aanbieders noemen er 27 zich 'jongen' of zelfs 'knul' (van wie 9 ruim de veertig gepasseerd zijn). Niet één vrouw noemt zich 'meisje', hooguit een enkeling 'jonge vrouw'. Een derde van de mannen zoekt echter een 'meisje/meid/meisjesachtige vriendin of jonge vrouw'.Vrouwen zoeken een 'lange' (8) man, die 'geborgenheid' (5) geeft. Dat moet wel tot wederzijdse teleurstellingen leiden.

Moederschap maakt voor vrouwen veel meer deel uit van hun identiteit dan vaderschap voor mannen. Vrouwen vermelden geregeld aantal en leeftijd van hun kinderen, en dat ze een man zoeken 'die zelf vader is' of 'houdt van kinderen'. Van de mannen schrijven er vijf wel dat ze een 'kinderwens' hebben, en zes dat ze 'kind geen bezwaar' vinden, maar niet één geeft aan zelf kinderen te hebben. Wat statistisch niet mogelijk is onder 84 mannen tussen de 26 en de 57 jaar.

Een groot verschil is er ook in wensen rond het uiterlijk. De meeste vrouwen prijzen zichzelf aan met 'charmant, levenslustig, spontaan'. Slechts een enkeling vertelt dat ze 'slank' is. Heel verstandig, want dat willen de heren (15 keer) en 'mooi, aantrekkelijk' of 'leuk uitziend' (16). Maar ook 'volslank, mollig, dik' zelfs een 'Rubens type' (9) en bijzondere wensen qua haarkleur of exotisch uiterlijk (7) komen voor. Mannen gebruiken het woord 'sportief' als code dat ze geen dikke vrouw willen. 'Zelfstandig, onafhankelijk, initiatiefvol' geven aan dat een man geen zin heeft in een bijstandsmoedertje. 'Tolerant, ruimdenkend, open' betekent: ik ben niet monogaam hoor.

De teleurgestelde tegenhangers daarvan zijn vrouwen die een man zoeken die 'niet bang is zichzelf kwijt te raken in een relatie' of 'niet op de vlucht slaat bij de woorden ,,ik vind je lief''. De boodschap is weer duidelijk: mannentaal en vrouwentaal verschillen ernstig. Vrouwen vragen 'integriteit, spiritualiteit, duurzaamheid', en gebruiken graag kneuterige woorden als 'knuffel, babbel, gezellig'. Door mannen gebezigde woorden als 'erotiek/erotisch' (6), 'vrijen' (2), 'sexy' (2), 'sensueel' (3) vonden we niet in advertenties van vrouwen. Een enkele vrouw spreekt van '(be)minnen'. Dat willen mannen lezen. De vrouw die zich afficheert als 'vurig minnares' heeft vermoedelijk de meeste post gekregen. Net als de man van de tekst 'knuffelbeer zoekt knuffelberin'. Beiden hebben hun aanbiedbaarheid vergroot door hun advertenties te modelleren naar die van het andere geslacht. Het is in feite heel gemakkelijk, gewoon realistischer zijn, en goed de beelden uit de advertenties van de tegenpartij bestuderen, en gebruiken.