Stichting tegen vrouwenhandel: Uitzendbureau kan positie prostituées verbeteren

Van een onzer verslaggeefsters AMSTERDAM - Om illegale prostitutie te voorkomen, moeten prostituées legaal kunnen werken. En voor het 'witten' van buitenlandse dames is een uitzendbureau-model het meest geschikt. Dit idee presenteerde M. Wijers van de Stichting tegen vrouwenhandel (STV) gisteren tijdens een congres over gemeentelijk prostitutiebeleid in Amsterdam.

Illegale prostituées hebben de zwakste positie onder de publieke vrouwen. Omdat ze geen verblijfsvergunning hebben, zijn ze de speelbal van vrouwenhandelaren. “De vrouwen worden niet alleen onderdrukt en uitgebuit, maar vaak ook als dekmantel gebruikt voor criminele praktijken,” aldus STV-woordvoerster Wijers.

De overheid wil binnenkort het exploitatieverbod van bordelen en seksclubs opheffen. Dan wordt het 'oudste beroep ter wereld' in clubs niet meer alleen gedoogd, maar ook legaal. Prostitutie als doodnormale bedrijfstak. “Zo kan de overheid deze tak niet alleen beter beheersen en controleren, maar ook de arbeidsomstandigheden van de vrouwen beter garanderen,” aldus J. Visser van de mr. A. de Graaf stichting.

“Maar als prostitutie gewoon onder de arbeidswet valt, kom je in de knoei met de positie van illegale buitenlandse vrouwen,” zegt Wijers.

“Prostitutie kan ook niet onder de Wet arbeid vreemdelingen vallen, want dat trekt weer een stroom illegale prostituées aan. Een niet-EU-onderdaan kan in Nederland werken, als er geen Nederlandse kandidate is. Gezien het gebrek aan bij het arbeidsbureau ingeschreven werkzoekende prostituées zou daarmee de systematiek van de Wav automatisch leiden tot een ongelimiteerde verstrekking van vergunningen.”

Een tussenweg tussen verbod van prostitutie en Wav is een uitzendbureau-model voor prostitutie. Het bureau treedt op als werkgever, ziet toe op de kwaliteit van de 'inlener' (vergunning, arbeidsomstandigheden en -voorwaarden), regelt de aanvraag voor tewerkstellingsvergunningen en verzorgt de uitbetalingen 'facturering', de afdracht van sociale premies en verzekeringen.

P. Sorensen, schepen in Antwerpen, “heeft er schrik van” dat een uitzendbureau-model het uitbuiten van illegale vrouwen legaliseert. “Ik weet dat in Nigeria bijvoorbeeld vrouwen geworven worden. De wervers vertellen hen dat ze in Nederland geld kunnen verdienen. Voor de bemiddeling wordt geld gevraagd, die de vrouwen van hun loon terug kunnen betalen. Over prostitutie wordt niet gerept. Ik ben bang dat door zo'n uitzendbureau deze wervingsacties toenemen.”

“Een oplossing zou zijn,” zegt stad- en ambtsgenoot Van Roost, “dat de regels alleen gelden voor prostituées die al in Nederland zijn.”

R. Harley, beleidsmedewerkster van de Rode draad, vindt dat de Nederlandse prostituées nu in de vergetelheid raken. “Er wordt gepraat over de buitenlandse vrouwen. Maar wat hebben de Nederlandse dames eigenlijk aan deze ideeën? Als de prostitutie een normale bedrijfstak wordt, moeten zij dan bij de verzekeringsagent zeggen: 'Hallo, mijn beroep is prostituée?' Veel vrouwen willen dat niet. Over prostitutie bestaan zo veel vooroordelen. En vaak weten hun mannen niet eens, dat ze op deze manier geld verdienen.”