Een criminele organisatie? Nooit iets van gemerkt

ROTTERDAM - In de stilte van de vroege ochtend schuift een vrouw het piepende vensterraam open. Meteen is de straat wakker en flitsen lampen aan. Alle ogen turen naar de ME-bussen en agenten, die vanuit een ogenschijnlijk 'normale' woning twee verdachten afvoeren.

De Agniesestraat in Rotterdam-Noord is deze maandagochtend één van de locaties, waar de politie een inval doet om een drugsbende te ontmantelen. Pas wanneer het eind van de 60 uur durende actie nadert, wordt de pers ingelicht over de in totaal 24 invallen, die meer behelzen dan het in Rotterdam populaire 'sluiten van drugspanden'.

De bewoners van de wijk het Oude Noorden zien van alles, maar weten aanvankelijk niets. Maar de enkeling die zo vroeg op straat is, gelooft de waarheid niet. “Dat er een drugsprobleem in deze wijk is, weten we al langer. Maar een criminele organisatie, zonder dat iemand daar ooit iets van heeft gemerkt? Nee joh, 't is vast zo'n actie die ze in Spangen ook wel eens hebben gehouden. Dan timmeren ze tien van die drugspandjes dicht. Is de overlast even weg en de buurt tevreden.”

Pas wanneer Noord tot leven is gekomen en de ME-bussen nog kris-kras door de wijken rijden, raken omvang en doel van de politie-actie onder de buurtbewoners bekend. In de Agniesestraat, op het Willebrordusplein, in de Gerard Scholtenstraat, overal. Het venijn zit hem vanaf dan niet in de aangehouden, voornamelijk jeugdige drugskoeriers of -runners. “Daar barst het immers al jaren van”, meent een lid van de bewonersorganisatie Agniesebuurt.

De man ('Zet mijn naam niet in de krant want iedereen hier kent me') heeft zijn twijfels over vooral het moment waarop de drugsbende wordt opgerold. “Nederland is voorzitter van de EU en prompt mag Europa zien dat drugscriminaliteit wordt aangepakt. Dat is heus geen toeval meer. Want waarom worden dan de 'gewone' drugspanden in deze wijk niet gelijk gesloten? De dealpanden en de safehouses waar deze bende de heroïne opsloeg kónden geen overlast veroorzaken, doordat die telkens snel van de hand werden gedaan. Maar als wij tegen de politie zeggen 'Sluit dat gedoogpand', is er meestal onvoldoende aanleiding. Dan wordt ons gezegd dat er te weinig klachten zijn of dat niet vaststaat dat er drugs worden verkocht.”

De kracht van de opgerolde bende zat in het geraffineerde en voortdurende wisselen van panden. Woordvoerder Frits Borchers van de deelgemeente Noord: “Nee, de panden van die organisatie gaven geen overlast. De bende zelf was daar immers niet bij gebaat. Maar nu het een crimineel netwerk betrof, is dat voor een woonwijk des te bedreigender. Er is iets gebeurd, waar niemand notie van had. Dat is een merkwaardig mechanisme. Het feit alleen dat zo'n bende actief is geweest, onder je, boven je of naast je, geeft een onaangenaam gevoel. Dat veroorzaakt heel veel schade aan de sociale ontwikkelingen binnen de wijk.”

De deelgemeente Noord kwam tot dusver niet eerder zo in de belangstelling, waar het de Rotterdamse drugsproblematiek betreft. Borchers: “Het Oude Noorden heeft een redelijke sociale structuur. In de strijd tegen de drugsoverlast is dat nuttig. De bewoners kennen het fijnmazige en kleinschalige politiewerk uitstekend en haken daar op in. Er is zeker drugsoverlast, maar er zijn flink wat positieve voorwaarden voor de bevolking om meteen te reageren. Daar doet het oprollen van een criminele organisatie ook in de toekomst niets aan af.”