Onverstoorbare Graf laat Seles zien wie de beste van de wereld is

Van onze sportredactie AMSTERDAM - Haar vader zit al ruim een jaar in de gevangenis wegens belastingontduiking. Als hij veroordeeld wordt, gaat hij voor tien jaar de bak in. Het is trouwens nog maar helemaal de vraag of zijzelf vrijuit gaat. Maar denk niet dat Steffi Graf hierdoor ook maar één bal of titel mist. Gisteren won ze haar derde Grand Slam-titel op rij en haar 21ste in totaal door Monica Seles met 7-5 en 6-4 te verslaan.

Na de US Open van vorig jaar, waarin de beide nummers één van de wereld elkaar ook al bestreden en Graf ook al won, waren ze elkaar op de baan niet meer tegengekomen. “In deze finale kunnen we laten zien wie nu echt de beste van de wereld is”, had Seles zich vooraf verkneukeld. Tegen beter weten in waarschijnlijk, want diep in haar hart weet ze drommels goed wie de beste is. Dat is de speelster die dit jaar drie van de vier belangrijkste titels - Parijs, Wimbledon en gisteren New York - won. Dat is niet de speelster, die de Australian Open op haar naam schreef omdat Graf vanwege een rugblessure had afgezegd.

Gisteren deden Graf en Seles aanvankelijk nauwelijks voor elkaar onder. In de derde game brak Graf door de opslag van Seles heen, maar zag bij 5-4 haar eerste setpunt de mist ingaan. En zelfs de game ging verloren, doordat Seles terugbrak. De Duitse liet zich niet van haar stuk brengen en brak direct terug.

In de tweede set demoraliseerde Graf haar tegenstandster door haar in de eerste de beste game te breken. Als Seles al stoutmoedige ideeën had gehad om terug te breken, werden die de bodem ingeslagen door de drie aces, waarmee Graf een voorspong van 2-0 veilig stelde. Graf, die lichtelijk nerveus aan de wedstrijd begonnen was, liet die voorsprong niet meer schieten. “Ik heb Monica lang niet zien spelen”, gaf ze als verklaring voor die zenuwen. “Ik was benieuwd met wat voor wapens ze op de proppen zou komen.” Seles was echter niet in staat voluit te gaan, omdat ze last heeft van een schouderblessure, die haar belet hard te serveren.

Graf verloor dit jaar slechts drie wedstrijden. In de Fed Cup ging ze onderuit tegen Date. Daarna volgden nederlagen tegen Davenport en Martina Hingis. Die laatste zette ze zaterdag, in de één dag eerder bij 1-0 afgebroken halve finale, recht. De 15-jarige Zwitserse begon onbevangen en ontspannen lachend aan de partij. Ze stond tegenover de nummer één van de wereld, tegenover de titelverdedigster, en wist dus dat ze niets te verliezen had. Bovendien had ze Graf eerder dit jaar in Rome al eens verslagen en dat gaf moed.

Met diepe slagen vanaf de achterlijn, bij voorkeur gericht op Grafs backhand, creëerde Hingis in de negende en tiende game vijf kansen om de eerste set naar zich toe te trekken. Efficiënt als een bulldozer van Duitse makelij, en al even onverstoorbaar, werkte Graf alle vijf de setpunten weg. Waarna er van de zichtbaar teleurgestelde Hingis niet veel meer overbleef dan een dood vogeltje. Verdwenen waren de glimlach, de zelfverzekerdheid en de precisie van haar slagen. In de tweede set was ze de geroutineerde Duitse verder nauwelijks tot last. Ook al omdat Graf het tempo behoorlijk opvoerde en Hingis alle hoeken van de baan liet zien. “Ik ben blij met de manier waarop ik heb gespeeld”, zuchtte Hingis na afloop. “Al ben ik wel een beetje van slag, omdat ik veel kansen onbenut heb gelaten.”

Graf was lovend over de talentvolle tiener uit Zwitserland. “Ze speelde zo goed, dat ik geen moment het gevoel had dat er een vijftienjarige tegenover me stond”, zei ze. “Het is net alsof ze veel ouder is. Op haar leeftijd speelde ik veel minder vast dan zij.” Volgens Graf heeft Hingis alle ingrediënten in zich om een kampioen te worden. Niet alleen op technisch en tactisch gebied, ook in mentaal opzicht. Alleen haar service, vooral de tweede, is voor verbetering vatbaar. En haar houding op de baan. Zodra Hingis een belangrijk punt mist, gedraagt ze zich als het kleine kind dat ze in feite nog is. Ze moppert, slaat haar ogen ten hemel en smijt haar racket op de grond. Op zo'n moment beseffen de toeschouwers met een schok: ach ja, dat is waar ook, ze is nog maar vijftien . . .

Vrijdag had Seles als eerste de finale bereikt. Ze versloeg de Spaanse Conchita Martinez met 6-4 6-3. De nederlaag was geen verrassing voor Martinez, die in negen eerdere ontmoetingen nog nooit van Seles had gewonnen.