Werkeloze Tebbenhoff: een goede trainer kan mij temmen, want ik wil graag spelen

Van een onzer verslaggevers AMSTERDAM - Een voetballer zonder club is als een artiest zonder podium. Na elk seizoen zijn er spelers die de selectie verlaten en het label 'club onbekend' achter de naam vermeld krijgen. Wat gebeurt er met spelers die tussen wal en schip geraken? Hangen ze de schoenen aan de wilgen, verkassen ze naar de amateurs of blijven ze hopen op nieuwe aanbiedingen?

Niet bekend

Voor ex-Spartaan Jos van Eck was eind vorig seizoen geen plaats meer bij de Rotterdamse club. 'Het wordt tijd voor verjonging van de selectie' werd de 32-jarige verteld. Een trainers-wisseling maakte de zaak definitief. Henk van Stee vertrok, Ten Cate kwam en Van Eck kreeg naar eigen zeggen geen kans zich te bewijzen.

De Rotterdammer had in eerste instantie geluk. Excelsior zag het wel in hem zitten. Van Eck trainde een maandje mee, kreeg te horen dat hij welkom was maar op het laatste moment haakte de club af. Van Eck cynisch: “Ze wilden opeens een jonge snelle mandekker, dat werd Ron van de Berg. Nou, Ron is ten eerste al ouder en van zijn snelheid moet hij het ook niet hebben. Ik denk dat er een spelletje met me is gespeeld.”

De Belgische semi-amateurclub FC Tielen toonde belangstelling. 'Beter iets dan niets' dacht Van Eck en koos eieren voor zijn geld. Inmiddels speelt hij al een half jaar voor de Belgische club. Met plezier, maar het betaalde voetbal blijft trekken. De voormalig speler van De Graafschap, FC Zwolle, Den Bosch en Sparta is ondanks zijn leeftijd bereid zijn baan als gymnastiekleraar in te ruilen voor een full-time voetbaljob. “Waar? Als ik heel eerlijk ben, wordt dat waarschijnlijk een eerste divisieploeg. Op dat niveau kan ik nog best een paar jaar mee.”

“Op het moment zijn er nog geen aanbiedingen omdat ik tot het eind van het seizoen een overeenkomst heb met Tielen. Eigenlijk moet ik Peter Gerards (zaakwaarnemer bij spelersvakbond VVCS - red) weer eens bellen. Maar als ik niet naar Nederland kan, blijf ik gewoon nog drie jaar voor Tielen spelen.”

Hoe onaangenaam het is om werkeloos te zijn in de voetbalwereld, weet Zier Tebbenhoff als geen ander. De voormalig speler van FC Den Haag is vanaf zijn vijftiende broodvoetballer. Nu, negen jaar later, heeft het talent van weleer een gevoel van machteloosheid. Spelen kan hij. Dat staat voor hem als een paal boven water. De kans om zijn talent ten toon te spreiden is hem echter ontnomen. Geen club, geen podium. Onbegrip overheerst.

“Het is een frustrerend gevoel”, benadrukt Tebbenhoff. “Iedereen in mijn omgeving vraagt mij waarom ik niet bij een club speel. Zelf snap ik het ook niet. Ik weet wat ik kan, maar ben op mezelf aangewezen. Ik moet mezelf scherp houden door looptrainingen en wedstrijdjes bij een Haagse amateurclub. Ik ben het hoogste gewend, dan valt dit enorm tegen. Ik wil me zo graag bewijzen, want ik weet dat ik nog steeds goed kan voetballen.”

Tebbenhoff heeft ondanks zijn jonge leeftijd een aardige staat van dienst. Hij speelde voor Feyenoord, SVV, en SVV Dordrecht. Bij zijn laatste club FC Den Haag moest hij vertrekken omdat het bestuur het hoog tijd vond voor een frisse wind door de club. Bovendien was er geen geld meer. Er werden amateurs aangetrokken en Tebbenhoff werd geslachtofferd.

Al snel toonde enkele ploegen interesse maar haakten net snel weer af. De laatste twee maanden rinkelde de telefoon zelfs helemaal niet meer. “Vreemd”, vindt de 24-jarige. “Vóór die totale stop, had ik contact met FC Antwerp. De club wilde met mij in zee maar haakte af. Toen ik vroeg waarom, bleek dat een of andere Oostenrijkse spelersmakelaar mij had afgeraden. Omdat ik volgens hem zo'n moeilijke jongen ben. Ik ken die man niet, weet ook niet waarom hij dat doet en daar baal ik van.”

Moeilijke jongen

Volgens Tebbenhoff willen fans, spelers en trainer van Den Haag hem graag terug. “Er is echter één belangrijk persoon in het bestuur die dat tegenhoudt. Pieter Zoet. Ik heb nooit een probleem met hem gehad. Dat imago van moeilijke jongen schrikt veel clubs af denk ik. Maar het is onterecht. Ik trek er echt wel aan. Een goeie trainer zou mij kunnen temmen want ik wil heel graag, maakt niet uit waar.”

Op het moment is Zier Tebbenhoff bezig in de makelarij. Maar als het aan de speler ligt, is dat tijdelijk. Ondanks het gebrek aan gewillige clubs blijft hij hongerig. “Ik ben nog jong en ben overtuigd van mezelf. Voetbal is toch m'n leven. Of het nou ere- of eerste divisie is. Ik sta overal voor open want ik wil laten zien dat ik het nog steeds kan.”

Collega en ex-Volendammer Danny de Ouden (25) zat tot voor kort in hetzelfde bootje. Twee weken geleden vond hij bij MVV wat hij bijna een half jaar lang zocht. Onder het motto 'de aanhouder wint' bleef de voormalig Ajacied uitkijken naar een nieuwe werkgever.

Den Ouden vertrok na vijf jaar Volendamse dienst omdat zijn nieuwe contract hem in financieel opzicht niet beviel. Ook voor hem kwamen geen aanbiedingen. Wat restte, was scherp blijven en hoop bewaren. “In het begin realiseer je je wel dat zoiets niet te lang moet duren. Ik wilde graag bij een amateurploeg gaan spelen om ritme te bewaren. KNVB-reglementen verbieden dat. Dus ik moest voor mezelf bezig blijven.”

De motivatie vond de ex-Ajacied in zijn zelfvertrouwen. “Ik heb vijf jaar eredivisie ervaring”, zegt de verdediger. “Bovendien heb ik bij Ajax gespeeld. Dat staat goed op m'n cv.”

Een andere motivatie voor Den Ouden waren clubs die hem benaderden. “Dan ging ik weer heel hard trainen. Wist ik weer waar ik het voor deed.” TOP Oss en Dordrecht zochten contact. “Het financiële gedeelte was voor beide ploegen blijkbaar een probleem. En ik wilde heel graag weer voetballen maar niet ten koste van alles. Ik heb nog elk jaar mijn contract kunnen verbeteren. De tijd van in mezelf investeren ligt achter me.”

Vlak voordat MVV aanklopte, had Den Ouden een stevige flirt met een ploeg uit Israël. Een afspraak met makelaar Rob Jansen van de spelersvakbond Sportpromotions was al gemaakt. “Ik zag het wel zitten. En opeens kwam MVV.”

“Het is een ambitieuse club en het geld is vrij goed”, vertelt hij monter. “Mijn contract loopt tot het einde van het seizoen en ik heb een optie op nog eens twee jaar. MVV een springplank? Dat ligt aan mezelf.”