Buskes

Eindelijk op de pagina Religie & filosofie weer eens een artikel, dat ik met rode oortjes gelezen heb: het verhaal van em. kerkelijk hoogleraar G.H. ter Schegget over Buskes. Steeds hoor ik, wanneer ik de naam van Buskes en andere namen uit die tijd ter sprake breng: dat is over en uit. Of ik zie mensen naar mijn grijs wordende slapen kijken en denken: dichtbij de vijftig, geneigd tot nostalgie.

Ik kan daar heel boos en verdrietig over worden, want al het vage religieuze gepraat van vandaag, werkt in feite zo bevestigend voor de bestaande orde. Het is zeer ten onrechte, dat de grote namen van de profeten van deze eeuw nu bijna vergeten zijn, zogenaamd omdat we nu in een post-modernistische tijd leven. Hoevelen gebruiken het woord post-modernisme als schaamlap voor hun lafheid, relativisme en conformisme. Moet de crisis van onze ballingschap als kerk nog erger worden, voordat we eindelijk weer naar onze profeten gaan luisteren?