Homeopathie en de welles-nietes polariteit

Sinds het scheiden der geesten tussen Plato en Aristoteles ondervindt de mensheid de pijnlijke polarisatie tussen degenen die het wezen van de dingen in de stof, in het molecuul denken te vinden, en anderen die stof beschrijven als een tijdelijk medium waar het wezenlijke en blijvende, de geest, zich in kan uitdrukken. Het een óf het ander was waar; de een óf de ander had gelijk.

Nog steeds kan de cynische (want angstige) materialist niet anders dan elke toenadering tot het immateriële tot grote onzin verklaren. Refereren aan een andere wereld dan die welke puur uit moleculen bestaat werkt op zijn lachspieren. En anderzijds is er de idealist, die het liefst zichzelf ontvlucht en vergeet, met op de achtergrond het New Age muziekje, of de psalmmuziek of de donderpreek.

Ik vermoed dat de tijd rijp is voor wat in een vergeten maar meest wezenlijke zin 're-ligie' wil betekenen: her-verbinden van die twee eenzijdigheden. Laat de redactie van Trouw op zoek gaan naar inzichten, naar bronnen en naar personen die aan die ontwikkeling iets willen bijdragen - niet door een zweverige of een cynische positie in te nemen, maar door die twee posities, die twee waarheden te verbinden.

Een van de onderwerpen die zich, bij wijze van eerste oefening, bij uitstek voor dat vergelijk lenen is die ook al weer eeuwen durende discussie over de zinvolheid van homeopathie. Plato en Aristoteles staan er frontaal tegenover elkaar. Ieder die zich interesseert (d.w.z. tussen twee werelden durft te gaan staan) in dit onderwerp, kent alle elkaar belachelijk noemende argumenten van buiten. De bijdrage van Trouw, afgelopen woensdag in de bijlage Wetenschap, onderwijs en opvoeding ('Slappe koffie') was voor mij een erg goedkope en saaie bijdrage van de drammerige argumenten aan één kant. Die kenden we al. Waarom zoiets nog eens plaatsen? Wat mij interesseert is de onbekende maar waarschijnlijk uiterst belangrijke waarde die (nog) achter die welles/nietes polariteit verborgen ligt.

Trouw kan vast wel meer en beter dan uitsluitend óf wereldvreemde kerkelingen óf geest-vreemde wetenschappers aan het woord laten. Ertussen ligt een enorm uitgestrekte, nog nauwelijks betreden wereld. Bewoonbaar voor de vrije, verbindende, onafhankelijke mens. Ik denk dat veel lezers benieuwd zijn naar die wereld.

We kennen alleen nog nauwelijks de taal die er gesproken wordt. Zou de redactie niet liever willen helpen die taal te ontwikkelen?