SARAJEVO - “Bosnië een stap dichter bij vrede”, kopte de krant Oslobodjenje in Sarajevo na het in New York bereikte akkoord. En ook in Belgrado opende de grootste Servische krant, Vecernje Novosti, opgewekt: “Akkoord over einde van oorlog.”
De Bosnische premier Haris Silajdzic voorspelde in al zijn optimisme dat de Bosnische burgeroorlog binnen enkele weken voorbij zal zijn. Tenminste als de internationale gemeenschap zich niet in de luren laat leggen, voegde Silajdzic er aan toe.
De optimistische geluiden in de pers en onder politici staan in contrast met de voorzichtigheid en de scepsis van de Bosniër in de straten van de steden aan beide kanten van de frontlinie. De bevolking werd te vaak teleurgesteld.
Het feit dat de strijdende partijen nu zouden moeten samenwerken in één regering en het ontbreken van een staakt-het-vuren doet veel mensen twijfelen aan de haalbaarheid van het akkoord. Anderen zijn ronduit vijandig over het bereikte akkoord.
“Ik besteed geen aandacht meer aan die onderhandelingen”, zegt Vildana Music, een inwoner van Sarajevo die van het aangename herfstweer en het ontbreken van artillerievuur profiteert om een wandeling door de stad te maken.
“Ik kan nu zonder angst in de stad lopen, dat is het enige dat veranderd is”, zegt Alma Cehic uit Sarajevo. “Dat dit het begin van het einde van de oorlog is zal ik pas geloven als ik in mijn auto naar Pale (het Servische hoofdkwartier buiten Sarajevo) kan rijden”, voegt ze eraan toe.
Anderen, verbitterd, verwerpen het akkoord, dat de verschillende bevolkingsgroepen in Bosnië verdeelt in een en dezelfde staat. “Wat was de inzet van deze oorlog? Waar hebben wij voor gevochten als de Serviërs nu toch hun eigen staat krijgen?”, vraagt de moslim-soldaat Danijel Prcic zich af.
Veel Serviërs hebben hetzelfde gevoel als de moslim-soldaat en klagen dat de overeenkomst de klok terugzet. In het voorjaar van 1992 werd na een referendum de zelfstandige republiek Bosnië uitgeroepen. Hiertegen kwamen de Serviërs in het geweer. “We hebben allemaal gestreden voor aansluiting bij Servië. En we zullen opnieuw vechten. We zullen nooit aanvaarden nog eens te moeten samenleven met de Kroaten en moslims”, zegt Tomislav Gagovic uit Banja Luka.
Volgens de onderwijzer Tomislav Perazic leidde de oplossing voor een gezamenlijk parlement al eerder tot oorlog. “Een gezamenlijk parlement functioneerde toen niet. Hoe zou het nu kunnen functioneren?”, zegt Perazic.
In Belgrado zegt de kunsthistorica Ljiljana Korolija, die haar baan verloor wegens de internationale sancties tegen Servië, bang te zijn voor optimisme. “Ik ben in het verleden vaker optimistisch geweest en mijn familie en ik zijn nog steeds arm. Als de oorlog voorbij is en Servië niet meer getroffen wordt door sancties, en ik een baan vind, dan kan ik pas zeggen dat ik gelukkig ben.” (AP)
© - Alle rechten voorbehouden.
Lees de gebruiksvoorwaarden.