Brits paar wil embryo invriezen zolang ze de top nog niet bereikt hebben

AMSTERDAM - Een nieuwe kluif voor ethici: Een jong bankiersechtpaar in Engeland wil pas kinderen als beide partners in hun werk de top hebben bereikt. Om zich van nageslacht te verzekeren laten ze de bevruchting nu vast plaatsvinden en vriezen ze de embryo's in tot als het in de loopbaan past.

“Dit zou wel eens net zo bevrijdend kunnen zijn als ooit de anti-conceptiepil”, juichte een Britse ethica in de Britse zondagsbladen. “Tot nu toe was het voor vrouwen echt een struikelblok dat ze het vruchtbaarst waren als hun carrière nog in de kinderschoenen stond. Maar nu kunnen we een gezin stichten als wij dat willen.”

Lang niet al haar vakgenoten delen dit enthousiasme. Prof. H. ten Have van de Katholieke universiteit Nijmegen: “Waar wil je de geneeskunde voor gebruiken? Er is hier kennelijk geen medisch probleem waardoor ze geen kinderen kunnen krijgen. Ik noem dit 'wens-geneeskunde' en artsen zouden daar volgens mij voorzichtig mee moeten zijn. Het probleem ligt ergens anders: bij de onmogelijkheid om maatschappelijk de top te bereiken en tegelijk kinderen te krijgen. Als dat zo is, dan moet je daar, en niet bij de medische wetenschap, de oplossing zoeken.”

Verrast is Ten Have niet: deze ontwikkeling zat eraan te komen. Er wordt hier immers gewoon gebruik gemaakt van de bestaande IVF-techniek.

Dymphie van Berkel, die zich aan de universiteit Utrecht bezig houdt met de psycho-sociale gevolgen van geboortetechnologie, merkt op dat tien jaar geleden al voorspeld werd dat er een tendens zou ontstaan om jonge eitjes in te vriezen 'voor later', als de kans op een gehandicapte baby (bijvoorbeeld syndroom van Down) toeneemt.

“Vrouwen moeten gewoon jonger kinderen krijgen”, zegt Van Berkel, die vindt dat je 'ergens' een grens moet trekken. Embryo's invriezen met het oog op de carrière gaat haar in elk geval te ver. Mensen onderschatten volgens haar ook de zwaarte van de behandeling. “Voor de bevruchting kan plaatsvinden moet een vrouw allemaal hormonen slikken, en bovendien is het slagingspercentage nog altijd gering.”

De echtelieden over wie de Sunday Times en de Guardian berichten zijn 32 en 34 jaar en vier jaar getrouwd. Beiden werken in het bankwezen, beiden willen graag nog hogerop.

Volgens de gynaecoloog van de privékliniek waar ze zich gemeld hebben, hebben ze er goed over nagedacht: “Ze willen kinderen krijgen uitstellen tot ze hun zaken persoonlijk en financieel voor elkaar hebben. En ze zijn zich ervan bewust dat het ethisch op het randje is.” De gynaecoloog is niet verplicht, maar wel van plan de kwestie voor te leggen aan de ethische commissie van zijn ziekenhuis. De behandeling die tot de 'design-baby' moet leiden zal zeker enkele duizenden ponden kosten.

Prof. Inez de Beaufort van de Erasmus-universiteit in Rotterdam heeft geen bezwaar. “Iedereen heeft natuurlijk wel het gevoel van 'moet dat nou?', maar ik zie eigenlijk geen verschil met mensen die eerst carrière maken, pas laat aan kinderen beginnen en daardoor aangewezen zijn op IVF-techniek. Als de samenleving zo is ingericht dat de combinatie werk en kinderen moeilijk is, waarom zou je dan geen gebruik maken van de mogelijkheden? Wat is er tegen een luxe-voorziening? We plannen met de pil toch ook wanneer we zwanger willen worden. Ik hoop alleen wel dat die mevrouw zich realiseert dat ze als ze de top bereikt heeft nog heel hard moet werken. Ze kan toch ook een vers embryootje bij een draagmoeder laten implanteren.”