Vendex-KBB

Telkens weer is bij fusie of overname de neiging groot het champagneglas te heffen. Het heet immers dat er sprake is van een gewenste schaalvergroting. Goed voor de deelnemende bedrijven, goed voor de werknemers en uiteindelijk ook goed voor de consument.

Het is waar, de voordelen zijn soms zo evident, dat een ander, minstens zo belangrijk aspect vaak op de koop toe wordt genomen. Dat aspect is dat in het nieuwe concern de werkelijk belangrijke beslissingen voortaan vanachter één bureau worden genomen. Wie betaalt, bepaalt. Dat geldt ook voor de nieuwe warenhuisgigant Vendex-KBB die met de nodige fanfare werd gepresenteerd.

Is dat erg? Zoals te verwachten viel haastte de nieuwe machthebber zich te verzekeren dat de formules van de verschillende warenhuizen intact zouden blijven. Consument noch werknemer zou zich ook maar één seconde bedreigd hoeven te weten door deze warenhuisconcentratie van meer dan negentig procent van de markt.

Maar intussen. Sinds de uitgevers Elsevier/Wolters/Kluwer een fusie aankondigden, weten we dat het aanbod van boeken aanzienlijk gestroomlijnd is en wordt, ten nadele vaak van de wetenschapsbeoefening. Een soortgelijke stroomlijning ligt ook voor de hand bij Vendex/KBB. Voorzover er 'formules' gehandhaafd blijven moeten die toevallig wel passen binnen het model dat dat ene bureau, en dan vaak ook nog die ene meneer, in het hoofd heeft.

De Europese Commissie doet er daarom goed aan te bekijken of deze machtsconcentratie gewenst is. Helaas ziet het ernaar uit dat zij warenhuizen zal beschouwen als een onderdeel van de detailhandel. In theorie kan de consument dus elders terecht, maar in de praktijk betekent het dat hij dan alle warenhuizen in Nederland moet overslaan en is er dus wel degelijk sprake van een onwenselijke machtsconcentratie.