De zorg om de zwerfkip

Utrecht, Paranadreef. Elke ochtend, zo tegen een uur of acht, huppelen ze van het ziekenhuisterrein af. Parmantig springen ze van de stoeprand, neuzen nog wat in de goot, om aan de overkant van de straat in twee groepen uiteen te gaan. Een paar hanen en een stuk of twintig Utrechtse hennetjes tokkelen dan naar de wijk achter zwembad De Kwakel, terwijl de andere club voor het ziekenhuis Overvecht blijft hangen.

Het is een aardig, landelijke tafereel daar in Utrecht. De zwerfkippen scharrelen wat heen en weer, leggen hun ei in de perken van de gemeentelijke plantsoenendienst en de hanen kraaien tegen elkaar in, alsof ze het erf van een boerderij in Barneveld moeten wekken. Maar het pluimvee merkt bijna dagelijks dat dit dorpse leven toch echt in de stad plaatvindt.

Tijdens de scharreltocht van broodkruimel naar zaadje, en van patatje-met naar wormpje, worden de kippen weggeclaxoneerd door razende auto's met piepende banden. Vaak redden de kippen het nog net, maar bij herhaling is er een onder de banden van de stadsbus geplet. Een verre van landelijke tafereel. Om nog maar niet te spreken over de talloze kip-bouvier-achtervolgingen. In één geval verloor de kip en is zij met veren en al door de kaken van het dier gedaan.

De loslopende kippen en hanen mogen een ontwapenend verschijnsel zijn, ze horen niet in de stad thuis, heeft de zeventigjarige buurtbewoner E. Kuik inmiddels geconcludeerd. Als lid van de 'buurt-beheergroep' zoekt hij de diertjes dagelijks op met een zakkie zaad van de dierenwinkel. In die dagelijkse praktijk is hij uiteindelijk met de neus op de feiten gedrukt: de kippen moeten weg. Er zijn zelfs al bejaarde buurtgenoten die niet meer langs het ziekenhuis durven uit vrees voor de aanblik van platgereden kippenkadavers. En dat wordt te gek.

In zijn plan van aanpak ging Kuik eerst na van wie de kippen nu eigenlijk zijn. Het verhaal gaat dat een kok van het ziekenhuis de beesten ooit om onduidelijke redenen naar zijn werkplek heeft meegenomen, en daarna weer van baan is veranderd. Maar zijn kippen bleven achter in Overvecht. Volgens het ziekenhuis echter klopt niets van dit verhaal, en is het gezelschap een keer komen aanlopen uit de richting van het Zandpad, de weg langs de Vecht waaraan de drijvende bordelen liggen. Dus heeft Kuik de kippen uiteindelijk maar 'eigenaar-loos' bestempeld.

Vervolgens onderzocht het lid van de buurt-beheergroep hoe het pluimvee 'diervriendelijk' kon worden verwijderd; ze mogen niet de nek worden omdraaid, maar moeten wat hem betreft verplaatst worden. De dierenbescherming zegde direct haar medewerking toe: de club zou ze komen afhalen, maar pas als Kuik de kippen eigenhandig gevangen had. Maar dat was niet echt een optie voor de zeventigjarige.

Vervolgens ploos Kuik de Algemene Politieverordening (APV) door, en ja hoor: in artikel 57 staat dat loslopend (pluim-)vee niet kan worden toegestaan. Waardoor de gemeente de taak heeft de kippen-zonder-baasje te interneren.

Een poging daartoe vond vorige maand plaats. Kuik - geassisteerd door wat mannen van gemeentewerken met een netje - sloop met een hand vol zaad naar de hennetjes toe. Hij strooide hun lekkernij op de grasmat voor het ziekenhuis en op het moment dat de beesten wilden toehappen, gooiden de ambtenaren het net over hen heen. Jammer alleen dat dit net zo klein was, want slecht acht van de twintig kippen konden worden ingerekend en overgebracht naar de plaatselijke kinderboerderij.

Aanstaande donderdag vindt een nieuwe poging plaats. Alle kippen moeten nu in één keer onder de (grotere) netten verdwijnen. Kuik hoopt dat het lukt...., en ook weer niet. Met de kippen verdwijnt ook een van zijn belangrijkste taken als lid van de buurt-beheergroep.