Loot: Ik kan het niet alleen

AMSTERDAM - De benoeming van Jan Willem Loot tot nieuwe topman bij het Koninklijk Concertgebouworkest brengt geen verandering mee van het beleidsplan zoals dat een aantal jaren geleden werd opgesteld. Daarin werd bepaald dat het orkest naast zijn concertreeksen in Amsterdam met regelmaat zou moeten optreden op de belangrijkste podia in het buitenland en dat topdirigenten en -solisten het artistiek niveau bepalen.

De aanstelling van Loot tot algemeen directeur betekent alleen een verandering in de beleidsstructuur. Op een korte periode na werden de zakelijke en artistieke functies gescheiden ingevuld; in de combinatie van het laatste directie-duo, Jan Zekveld (artistiek) en Willem Wijnbergen, (zakelijk) trad een conflict op dat uiteindelijk leidde tot het vertrek van Zekveld. Het pleidooi dat Wijnbergen hield voor een structuur met één topman als eindverantwoordelijk voor zowel de artistieke als de zakelijke lijnen, is uiteindelijk gevolgd door het bestuur.

“Toen ik werd gevraagd om eens te komen praten, heb ik duidelijk gemaakt dat ik de stoel van algemeen directeur wilde hebben”, aldus Jan Willem Loot. “Dat was niet nieuw, want het speelde al bij hen. Hoe de komende structuur verder wordt ingevuld, daarover gaan we praten in het kader van een commissie. Er moet artistieke leiding bij, dat is duidelijk, want ik kan het niet in mijn eentje. Ik zal voorzitter van een directie-team zijn.”

Loot, niet 53 zoals gisteren gemeld, maar in december 54 jaar geworden, bleef als enige kandidaat over uit een veld van circa tien, zowel uit binnen- als buitenland. Loot: “In de gesprekken is vooral mijn stijl van leidinggeven aan de orde geweest.” Naar aanleiding van kanttekeningen door de voorzitter van de ondernemingsraad bij het Nedpho, gisteren, wil Loot kwijt dat ook hij meent dat overleg binnen een bedrijf moet sporen met de bepalingen in de wet op de ondernemingsraden. “Het Concertgebouworkest kent weliswaar geen o.r. maar een vereniging van musici, maar ik zal aan de rechten geen afbreuk doen. Maar ik let wel goed op ieders verantwoordelijkheid. En wanneer mensen denken dat je een bedrijf kunt leiden op basis van 'de meerderheid beslist', dan vinden ze mij op hun pad.”

Bij de gesprekken en ontmoetingen met de nieuwe partners was slechts een kort contact met chef-dirigent Riccardo Chailly. “Maar we kennen elkaar wel”, zegt Loot, er lachend aan toevoegend: “Ik kan met alle maten en soorten dirigenten samenwerken.”

Een van de sterke punten waarop Loot kan wijzen, is zijn vermogen om een goed sponsorcontract af te sluiten. Hij haalde voor het Nedpho één zeer grote sponsor (het Japanse bedrijf Yakult) binnen, een slag waar menig orkest jaloers naar keek. Gaat die nou mee naar het Concertgebouworkest?

“Die sponsor heeft zich niet aan mij, maar aan het Nedpho verbonden. Ik zal me nog inzetten voor de komende verlenging van het contract, want ik voel me ook verplicht aan de club hier. Ik heb dan wel veel voor het Nederlands Philharmonisch betekend, maar omgekeerd geldt hetzelfde: het Nedpho, de musici en de andere werknemers hebben ook veel voor mij betekend.”