Eind mei werd Marchien Koster verrassend niet herkozen als voorzitter van de Horecabond. Volgens haarzelf was het probleem dat ze een vrouw was. Dat zou botsen met de heersende mannencultuur in de bond. Gisteren kreeg ze nipt alsnog de hoogste post in de bond.
“Het is best een rot halfjaar geweest, met veel - laat ik maar zeggen - intern geneuzel en gebeuzel. Ik ben blij dat het nu achter me ligt. Of er door die voorgeschiedenis toch geen hypotheek op mijn voorzitterschap ligt, weet ik niet. Dat is koffiedik kijken. Bij mijzelf in elk geval niet. Ik ben niet verbitterd geraakt.
Ik wist absoluut dat het er op aan zou komen. Ik was met de andere kandidaat Ben François het land ingeweest voor de ledenvergaderingen. Na afloop was er steeds wel iemand die vertelde hoe de stemming was verlopen. Thuis hielden we een soort poule bij. Ik wist dat het aardig gelijk op ging. Dat het nipt winst of nipt verlies kon zijn.
Dat ik maar 22 stemmen meer kreeg dan hij brengt mij niet aan het twijfelen. Vorige keer speelden er niet-relevante zaken mee, een interne personeelsaangelegenheid (conflict tussen Koster en een voorlichster, red.). Ik heb altijd geweigerd daar tegenover de media of leden op in te gaan. Vorige keer was ik de enige kandidaat. Nu was er een hele goede andere. Ik zou er vrede mee hebben gehad als hij het was geworden. Samen met Ben als vice-voorzitter ga ik een goed team vormen.
Ik blijf vinden dat de vrouwenkwestie aandacht verdient. Niet om mijn persoon. De helft van onze leden is vrouw. Die wil ik terugzien. Het kan niet zo zijn dat het beleid bepaald wordt door mannen en dan ook nog uit afdelingen met weinig leden. Ik ben er ook mee het land ingegaan. Het staat nu overal op de agenda. Het draagvlak is groter. Maar ik denk niet dat ik het probleem binnen een jaar of zo geregeld heb.
Sommigen beweerden inderdaad dat het allemaal kwam omdat ik slecht met mensen om kan gaan. Maar dat was een klein groep kaderleden. Ik heb met ze gesproken en gezegd: 'Geef dan eens een voorbeeld, waar dat uit blijkt. Sommigen konden dat wel, anderen niet. Ik herken me niet in dat probleem. Het is een kwestie van verschil in temperament en beleving. Aan de beleving van mensen kan ik niets veranderen.
Ik ga Ella Vogelaar (oud vice-voorzitter FNV, stelde om de mannencultuur te zijn vertrokken, red.) zeker snel bellen. Ze is een enorme steun voor me geweest. Maar het zal wel het weekeinde worden. Vandaag was het een en al plichtpleging. Ik ga nu naar huis. Daar zitten mijn kinderen en mijn ouders. De hele familie heeft het afgelopen half jaar dapper meegeleden.''
© - Alle rechten voorbehouden.
Lees de gebruiksvoorwaarden.