'Bekkie-van-het-jaar' droomt van modellen-contract

Van een onzer verslaggeefsters ROTTERDAM - De in het zwart geklede jonge vader met paardenstaartje smeert in de lift snel wat zalf in de ontstoken mondhoek van zijn dochter. “Ben ik nu weer mooi, pappa?” “Ja, supermeid van me.” Trots haalt hij zijn vingers door haar lange haren. Het meisje is één van de 45 kinderen die deze zondagmiddag in het congrescentrum van de Kuip in Rotterdam meedoen aan de nationale finale van de 'Superkids van Nederland modellenwedstrijd'.

Nee, het gaat niet om het uiterlijk, zal het deze middag herhaaldelijk klinken. Ook Mary O'Connor, creatief directeur van Popular Productions, wordt niet moe te benadrukken dat haar bureau niets moet hebben van 'opgedirkte kleine meisjes met make-up'. “We willen geen Amerikaanse toestanden. Het kind moet kind blijven. Wij selecteren sportieve en speelse kinderen op hun uitstraling en karakter.” Kortom, kinderen met een goed 'bekkie' voor televisiespotjes of modellenwerk.

Vijfduizend ouders reageerden op de advertentie in huis-aan-huisbladen. Duizend kregen een uitnodiging voor de voorrondes. Daaruit zijn per provincie de meest veelbelovende superkids geselecteerd, die in drie leeftijdscategorieën (1-3, 4-6 en 7-9 jaar) mogen strijden om de titel superkid van het jaar. De beloning is een modellencontract voor 2 jaar en een prijzenpakket ter waarde van vijftienduizend gulden. Popular Productions, dat opdrachten regelt voor modellen- en reclamewerk, incasseert 20 procent bemiddelingskosten.

“Ach, het is weer eens iets anders dan een dagje naar het pretpark”, zegt de vader van Terence Harms (3) uit Venray. “Mijn vrouw zag die advertentie en het leek haar wel leuk om Terence met zijn tweelingzusje Daisy in te schrijven.” In de voorrondes weigerde Daisy alle medewerking, haar broer stal daarentegen de show. In de finale laat ook Terence het afweten. Hij weigert over de catwalk te lopen, een verplicht onderdeel voor alle kinderen naast een babbeltje over hun lievelingseten, -film of -dier. Vader Harms: “We hadden hem speelgoed beloofd als hij zou meedoen, maar ik voelde al nattigheid toen hij om z'n speentje en knuffel vroeg. Ach, wat maakt het ook uit, we hebben een leuke dag gehad. Alleen wel sneu voor de familie die uit Amsterdam.”

Minder laconiek reageren de ouders van Gina Verbeek (3) uit Den Haag, die al enige tijd ingeschreven staat bij een modellenbureau. “Waarom? Het is een kind dat het leuk vindt om gezien te worden”, zegt haar vader. “En ze had geld nodig, net als ik. Grapje! Maar natuurlijk moet ze winnen, want ze is de mooiste en ze kán het, hè Gina?” Gina, blonde krullen, blauwe ogen, speelt onverstoorbaar door met haar neefje. Inderdaad, ze is vernoemd naar de filmster Gina Lollobrigida.

Het zijn vooral vaders die nadrukkelijk lopen te poseren met hun kind, terwijl de moeders nerveus kettingrokend met zakjes chips en limonade het steeds luider wordende gejengel proberen te dempen. Hoewel het volgens O'Connor een speels en ongedwongen gebeuren zou worden, blijken de Kimberley's, Priscilla en Princilla, de Germaines, Charmaine, Britt en Romy thuis stevig geoefend te hebben op het loopje over de catwalk. Quasi nonchalant werpen ze kushandjes in het publiek en draaien ze met hun heupjes. De jongsten worden begeleid door hun ouders, die mogen vertellen waarom ze meedoen. De moeder van Romy (3) uit Alkmaar komt er rond vooruit dat ze haar kind dolgraag in de Wehkampgids zou zien staan.

De kinderen lopen in kleding (met de prijskaartjes er nog aan) van sponsor Vroom en Dreesmann. “Denkt u eraan dat u die kleding na afloop inlevert en uw kind z'n eigen kleertjes weer aantrekt”, wordt na afloop omgeroepen. Dat geldt niet voor de winnaars Mike, Madelon en Tobias die volgens de jury onder leiding van miss Molland Marja de Graaf nét iets meer uitstraling en enthousiasme aan de dag legden dan de andere kinderen. “Want eigenlijk zijn alle kinderen superkids.”