Met dank aan der Jan heeft Boxmeer weer een echte ronde

BOXMEER - Het is even wennen. Nooit is er zoveel Duits gesproken tijdens de internationale wielerronde van Boxmeer als deze 23ste keer. Zelfs de spreekstalmeester heeft zich aangepast. Om en om geeft hij zijn commentaar in het Nederlands en in het Duits. En zo horen de naar schatting veertigduizend toeschouwers, van wie een kwart uit het buurland afkomstig is, na twee ronden dat Dekker ('Wer ist das?') en Zabel 'Spitzenfahrer' zijn en dat Jan Ullrich 'im seinem gelben Tricot an der Spitze geht'.

En dat allemaal omdat Jan Ullrich de Tour gewonnen heeft, Duitsland geen criteriums kent en Boxmeer vlak aan de grens ligt. Hoewel de lokale bevolking hier en daar wat moppert (“Ze letten alleen op het geel en groen, verder weten ze helemaal niets van wielrennen”) is de organisatie wel degelijk blij met de grote belangstelling van over de grens.

Perswoordvoerder Frans Baijens: “Sinds de successen van de Nederlandse wielrenners wat minder zijn, hebben we de afgelopen jaren het toeschouwersaantal van veertigduizend naar soms tienduizend zien dalen. Nu met Ullrich staat het weer vol rond het parcours, dat is toch prachtig?”

Dat mooie heeft wel een paar centen gekost. Van het totale startgeld van 120 000 gulden slorpen de 'gele trui' en zijn vijf ploegmaten liefst 70 000 gulden op. Niemand die erom maalt.

Het publiek uit Wesel, Kleef, München en Gladbach, Düssldorf en verder al helemaal niet. De familie Gimkiewicz uit Bonn staat vlak bij de finish. De kinderen David en Max turen over hekken. Ze willen alles zien en weten, maar letten uiteindelijk toch alleen op het geel. Hetzelfde geldt voor de familie Pampel uit Düsseldorf. Ze hebben de Tour op hun vakantieadres op Texel op de televisie gevolgd en willen nu de renners wel eens in het echt zien. Veel snappen ze er nog niet van, maar mooi vinden ze het zeker. Voskamp en Boogerd? Nee. Nooit van gehoord. Meer verstand van de sport heeft een toeschouwer vanuit het naburige Goch, vlak over de grens. De man komt al acht jaar naar Boxmeer en lacht om alle commotie rond Zabel en Ullrich.

In gebroken Nederlands zegt hij: “Ja, nu Becker gestopt is, zoeken ze nieuwe helden, nicht?”

Wat Ullrich betekent in Duitsland is ook te merken aan de overweldigende aandacht van de media. Het rondje rond de 'kerk van Boxmeer' wordt nota bene deels live door de WDR op tv uitgezonden. Als tegen elf uur Ullrich (wie anders?) als eerste over de finish mag gaan, heeft de WDR de kijkers alweer een tijdje een natuurfilm voorgeschoteld.

Ook het commerciële Duitse RTL probeert wat beelden op te vangen. Voor de start loopt de verslaggever zenuwachtig rond voor de ingang van sporthal 't Hoogkoor. Al is het moeilijk de gele-truiwinnaar te pakken te krijgen - hij heeft zich net twee keer vergist in de auto waarin zijn prooi zou zitten - toch geniet hij van dit nieuwe fenomeen. “Kijk, mensen als Schumacher en Becker zijn zo door de wol geverfd, die zeggen niets meer. Der Jan is nog onervaren en dus interessant. Hoe moeilijk het ook is hem te pakken te krijgen.”

Terwijl hij het zegt komt Ullrichs ploeggenoot Rolf Aldag voorbij, maar voor hem heeft de verslaggever geen oog. Hij herkent hem niet eens. Arme Aldag. Arme Ullrich.