Luís kon weinig kwaad doen op eilandje

Van een medewerkster AMSTERDAM - Het was een “hele gekke ervaring” om geen idee te hebben wat zich in de wereld buiten Saba afspeelde. Maar sinds een dag werken telefoon en elektriciteit weer en heeft het leven op het dertien vierkante kilometer kleine eiland min of meer zijn normale loop hervat.

Tom van 't Hof en Heleen Cornet wonen in The Bottom, de 'hoofdstad' van Saba, waarvan de 1100 bewoners verspreid over vier dorpen en enkele nederzettingen wonen. “Zolang het duurde” kregen ze informatie via de televisie. En toen de telefoon nog werkte, kwamen er elk kwartier weer faxen van het National Hurricane Centre uit Miami. Maar tussen woensdag en maandag waren de bewoners afhankelijk van een radio-amateur en de schaarse contacten die de vissersboten via de VHF konden leggen.

De schade is gelukkig beperkt. Dat komt volgens Tom en Heleen omdat de Sabanen zich heel goed op de orkaan hadden voorbereid. Heleen: “Zodra bekend werd dat de orkaan onze kant op kwam, is iedereen begonnen zijn huizen dicht te timmeren. Wie het zelf niet kon, kreeg hulp van de buren. Alles wat op straat lag, vuilnisdrums en zo, werd weggehaald, zodat de wind er geen vat op zou kunnen krijgen. De marine had tien man hier naartoe gestuurd. Die reden tijdens de orkaan over het eiland en als er ergens een stuk dak door de lucht vloog, pikten zij het op en zorgden dat het verder geen schade kon aanbrengen.”

“Ja, die goede voorbereiding, dat is het verschil met Sint Maarten”, zegt Tom. “En we hebben natuurlijk sterke huizen. Er zijn een paar daken kapot, er is hier en daar een hek weggewaaid en het torentje van de kerk is beschadigd. Niets wat niet binnen een paar weken hersteld kan worden. Niemand is dakloos. De kleine visserspier die we na de orkaan Hugo (1989) nieuw hadden gekregen, is er het ergst aan toe. Daar is een gat ingeslagen.”

Tom is voorzitter van de Saban Conservation Foundation. Zondag zijn hij en Heleen de balans gaan opmaken in het tropische regenwoud, dat het vulkaaneiland bedekt. “Gelukkig is het primair regenwoud voor het grootste deel nog in prima staat. De schade aan het rif (Saba heeft een uitgestrekt onderwaterpark) is gelukkig beperkt tot de ondiepe gebieden en de vertakte koralen. Maar die groeien wel weer aan.”

Tom is wel bang voor de lange termijn-gevolgen van 'Luis'. Vanuit Sint Maarten komen er dagelijks toeristen voor een of meer dagen naar Saba. Door de verwoesting van dat eiland wordt Saba van die toeristenstroom beroofd. “We kunnen nu wel luidkeels gaan roepen dat je op Saba prima kunt duiken, maar iedereen heeft het schrikbeeld van Sint Maarten voor ogen. Ik denk dat onze economie heel erg zal lijden onder de orkaanramp. Dat effect zal zeker een jaar duren, dat hebben we bij 'Hugo' ook gemerkt.”

Voor bevoorrading is Saba eveneens van Sint Maarten afhankelijk. Hoelang de huidige voedselvoorraden het uithouden, weten Tom en Heleen niet. “Maar voorlopig lijden we geen honger.”