'Als ik maar niet op iemand moet schieten'

Van onze correspondent EINDHOVEN - Wachtmeester M. Buitenhuis loopt de eerste tijd in voormalig Joegoslavië met gemengde gevoelens rond. Dertien jaar is hij nu beroepsmilitair en hij wilde onderhand wel eens iets meemaken. Maar nu het zover is . . . Het geregeld leventje op de legerplaats Oirschot en thuis in Roermond beviel hem toch ook wel goed.

“Ik sta hier met een tegenstrijdig gevoel. Dat zeg ik eerlijk. Ik geef al jaren les aan soldaten, maar wat ik ze leer, heb ik zelf nog nooit in praktijk kunnen brengen”, zegt Buitenhuis in een kille hangar op Eindhoven Airport. Maar of hij dat ook echt wil? “Wij hebben als gevechtseenheid bepaalde taken, maar ik moet er toch niet aan denken op iemand te moeten schieten.”

Gisterochtend vertrok de dertigjarige militair, samen met 273 collega's, vanaf Eindhoven Airport naar Split in Kroatië, waar men even na het middaguur arriveerde. Vandaag gaat het verder naar Bosnië-Hercegovina waar in Navo-verband wordt toegezien op naleving van het Dayton-akkoord. De nu vertrokken groep vormt het eerste deel van de hoofdmacht van ongeveer 900 Nederlandse soldaten. Later deze maand reist de rest af en wordt ook het resterende bijbehorende materieel naar voormalig Joegoslavië getransporteerd.

Net als vorige week bij het afscheid van 185 kwartiermakers, was minister J. Voorhoeve van defensie ook gisteren in alle vroegte in Eindhoven paraat om de militairen uit te zwaaien. Niet dat hij een nieuwe boodschap had, want het gaat opnieuw over een eervolle opdracht, risico's en over de Nederlandse regering en de bevolking die pal achter de soldaten staat.

De militairen, die dinsdagavond, in afwezigheid van snorrende camera's en persfotografen al afscheid hadden genomen van hun partners en overige familie, horen het gelaten aan. Wachtmeester Buitenhuis durft niets te zeggen over het mogelijk verloop van de vredesoperatie in Bosnië. “Het is er koud en nat, de infrastructuur is beroerd. Maar wat we precies zullen aantreffen, en of we moeten vechten, ik zou het niet weten.”

Na alle officiële plichtplegingen klimmen de Bosnië-gangers even voor negenen in gereedstaande bussen die hen naar de 'KDC 10 Prins Bernhard' brengen. De KDC 10 is een achttien jaar oud toestel, pas overgenomen van Martinair, dat geldt als paradepaardje van de luchtmacht. “Het is eigenlijk een tankervliegtuig, maar kan tegelijkertijd passagiers en vracht vervoeren. Een uniek vliegtuig”, zegt kolonel A. Krechting, sinds enkele maanden commandant van de vliegbasis Eindhoven.

Hij zegt er zelfs 'bijzonder trots' op te zijn met deze kist de militairen naar Bosnië te kunnen brengen. “Tussen de feestdagen door hebben we er nog zo'n toestel bijgekregen. Dat moet nog een naam krijgen. Nee, nee, het wordt geen Prinses Juliana . . .”

De militairen zitten snel in de KDC 10 en stijgen vrij kort daarna op. Heel anders dan vorige week, toen de groep kwartiermakers ruim drie uur moest wachten, omdat er op het laatste moment nog goederen bijgeladen moesten worden. Deze keer verloopt alles volgens planning. Om kwart over tien is de KDC 10 airborne.