De vreemdelingen en onze christenplicht

Ik begrijp de onvrede van ds. Abma. Toch word ik zo ontzettend bang als ik dergelijke artikelen lees. Ik signaleer dagelijks ongenuanceerde onvrede tegenover allochtonen. Dit is natuurlijk wel verklaarbaar, maar het is gevaarlijk! En vanwege het gevaar en de angst te vervallen in herhaling van de geschiedenis wordt deze onvrede door onder andere de kerken ontkend.

Toch ligt de fout niet bij 'de buitenlanders', maar die ligt in onder andere het verkeerde overheidsbeleid. Er wordt te weinig rekening gehouden met mentaliteits- en cultuurverschillen. Er is veel te weinig voorlichting bij zowel allochtonen als autochtonen. Zo vraag ik me af, of er op scholen met overwegend allochtone leerlingen wel een vak als 'Nederlandkunde' gegeven wordt. (Hoe zit onze Nederlandse maatschappij in elkaar, wat zijn je rechten, wat zijn je plichten.) Het verplicht leren van de Nederlandse taal, ook voor volwassenen, lijkt me een vereiste. Als je elkaar niet kunt verstaan, hoe kun je dan begrip voor elkaar hebben?

Positieve discriminatie, het voorrangsbeleid wat betreft allochtonen, wekt ook ergernis op. De buitenlander kun je het natuurlijk niet kwalijk nemen, als hij profiteert van zijn voorrangspositie. De overheid zelf heeft schuld aan de onvrede tegenover buitenlanders.

Het generaliseren, waar wij mensen zo goed in zijn, is letterlijk levensgevaarlijk: als een buitenlander zich misdraagt, deugt de hele groep niet. Het voorbeeld van die fiets, die, blijkbaar door een buitenlander, gestolen wordt tijdens de kerkdienst is toch geen voorbeeld van hoe een buitenlander zich gedraagt? Hoeveel 'rasechte Nederlanders' maken zich niet schuldig aan dergelijke misdrijven?

Laten wij niet denken dat mensen met een christelijke achtergrond zoveel beter zijn. Bij onze oudste zoon op school (dagschool voor volwassenen) zitten mensen van 49 verschillende nationaliteiten. In de week voor Kerst werd er een gezamenlijke feestavond georganiseerd (geen kerstviering, omdat dat weinig zin heeft met zoveel verschillende achtergronden). De enige groep die aanstootgevend aanwezig was (door luidruchtig gedrag en weinig inbreng) bestond uit Nederlanders. De overige mensen hadden zich ingespannen, door een persoonlijke bijdrage te leveren in de vorm van dans, zang, muziek, voordracht en vooral heel veel nationale gerechten. Het was een bijzonder geslaagde avond, waar wij ons alleen een beetje geneerden voor onze eigen soortgenoten.

Iemand zei mij bang te zijn dat de christelijke kerk verdrongen zal worden door het islamitisch geloof. Mijn antwoord: laat nu de kracht van het christendom maar blijken! Mocht de christelijke kerk het niet redden, dan hebben wij dus eeuwenlang op het verkeerde paard gewed.

Maar ik geloof dat niet. Als je zo weinig vertrouwen in de kracht van het evangelie hebt, welk houvast heb je dan nog? Ik denk dat Jezus Christus ons heeft voorgeleefd op de enig ware weg die we in dit leven kunnen gaan. Maar als mensen van die weg afwijken, God niet meer kennen willen (uit gemakzucht, daar ben ik van overtuigd), dan moeten ze ook niet verbaasd staan te kijken als nieuwe religies hier in Nederland voet aan de grond krijgen. Dat is niet de kracht van de islam, maar het falen van de christelijke kerken.

Nu en in de komende decennia zal moeten blijken of christenen de kracht hebben om te overleven. Maar niet, alstublieft niet, over de rug van 'de buitenlanders'. Nee, op een eerlijke manier, door ieder mens het recht op bestaan te geven. Voor God is ieder mens aanvaardbaar, daar ben ik nog steeds van overtuigd.

Ds. Abma gaat CD-stemmers niet uit de weg, want Jezus ging ook om met zondaars. Hij ging een gesprek aan met die mensen, en dan zie je dat er bij al die mensen een ommekeer plaatsvindt. Het is niet zo dat Jezus die foute leefwijze accepteerde! Ds. Abma mag CD-sympathisanten best op hun onchristelijke, gevaarlijke zienswijze aanspreken. Dat moet hij zelfs doen. Dat is zijn plicht als predikant.

De CD schijnt volgens de opiniepeilingen al op 3 zetels te mogen rekenen. Dat komt niet omdat er zoveel racisten zijn, maar dat komt door de onvrede bij de mensen en dus moeten de minderheden daaronder lijden. In deze zelfde eeuw is zestig jaar geleden de grondslag gelegd voor een totale genocide, waarover men achteraf gezegd heeft, dat dit nooit meer mag gebeuren. Ik ben zo bang. We zijn twee generaties verder en de mensheid dreigt in herhaling te vervallen.

Daar moeten we ons tegen wapenen. Dat is onze christenplicht.