Aangenaam exotisch, maar onmogelijk melodrama

Op het eerste gezicht lijkt 'Koning der maskers' een de sentimenten te royaal bespelende speelfilm voor acht- tot tachtigjarigen. De kijker neemt de sentimentele overdaad graag voor lief, daar deze tranentrekker hem ook vertrouwd maakt met allerlei 'exotische' locaties, kunstuitingen en zeden.

Plaats van handeling is de Chinese provincie Sichuan omstreeks 1900. De al wat oudere straat-artiest Meester Wang geniet grote faam als 'Koning der maskers'. In een vloek en een zucht weet hij op zijn gezicht het ene na het andere fascinerende masker te voorschijn te toveren.

Een schatrijke beroemdheid van de officiële opera biedt de straatarme Wang een vermogen om die gave op hem over te dragen. Wang weigert. Hij ervaart zijn talent als het kapitaal der armen en is er rotsvast van overtuigd dat hij zijn gaven alleen mag doorgeven aan een zoon.

Maar helaas, zijn enige zoon en ook zijn vrouw zijn al jaren dood. Door allerlei goddelijke en nogal ridicule interventies krijgt de bejaarde Wang in de loop van film twee keer een nieuwe 'zoon' in de schoot geworpen.

Eerst vestigt hij zijn hoop op een hem tijdens een hongersnood door zijn uitgemergelde ouders aangeboden jongen. Dat joch blijkt - zo ontdekt Wang pas na jaren - een meisje in jongensvermomming te zijn. Daarna ontfermt hij zich over een ontvoerd knaapje. Dat moet hij al snel afstaan aan zijn schatrijke ouders.

Dat na nog veel meer wonderbaarlijke gebeurtenissen, alles toch nog goed komt met Meester Wang en zijn masker-capriolen, laat zich raden. 'Koning der maskers' is - hoe aangenaam exotisch ook - een onmogelijk melodrama.

Alleen wie iets meer weet over de regisseur, zal er enige sympathie voor op kunnen brengen. Wu Tian-Ming was vanaf 1984 hoofd van de Chinese filmstudio waar de kritische geesten Chen Kaige, Zhang Yimou en Huang Jianxin, ondanks de druk van de autoriteiten, hun gang konden gaan. Omstreeks 1990 maakte Wu tian-Ming zelf de prachtige film 'Old Well'.

Na de slachtpartij op Het Plein van de Hemelse Vrede verliet hij China. Met 'Koning der Maskers' (een co-produktie van China en Hong Kong) werpt hij zich nu toch weer op als belangrijk Chinees filmmaker. De link met zijn roemruchte verleden blijkt vooral doordat hij - à la Zhang Yimou - tussen de beelden door laat merken dat het geen lolletje was en is om in China een meisje, of een vrouw te zijn.