Goedkope maden eten wonden schoon

Maden blijken prima te helpen tegen infecties met resistente bacteriën. In Britse ziekenhuizen worden de wormpjes veelvuldig ingezet bij de behandeling van wonden. Zelfs de gevreesde MRSA-bacterie verslaan ze met gemak.

Dat schrijven Engelse artsen vandaag in het vakblad British Medical Journal. Nu bacteriën de gangbare antibiotica steeds beter overleven, zou het tijd zijn voor een krachtig alternatief. Sinds drie jaar proberen de artsen infecties daarom te bestrijden met larven van de vliegensoort Lucilia sericata. De wormpjes worden speciaal gekweekt in het Princess of Wales-ziekenhuis in Bredgend.

De maden eten alleen dood weefsel en micro-organismen. Ze scheiden bovendien een stof uit die het herstel van wonden versnelt. Dat maakt ze zeer geschikt voor het bestrijden van zweren en hardnekkige letsels, zoals die aan de voeten van suikerpatiënten.

De prijs valt mee. Een potje met 150 larven kost 160 gulden. Het Princess ziekenhuis heeft de afgelopen drie jaar zo'n 3 500 containers vol steriele larven afgeleverd bij 400 verschillende ziekenhuizen.

Volgens de artsen kunnen maden de Britse gezondheidszorg een hoop geld besparen. Patiënten genezen binnen een paar dagen, terwijl ze met klassieke - uitgewerkte - antibiotica soms weken in het ziekenhuis liggen. De artsen zien hun maden daarom graag opgenomen in het ziekenfondspakket.

Insektenkundige W. Takken van de Landbouwuniversiteit Wageningen verwacht niet dat de maden ook in Nederland zullen opduiken. ,,De noodzaak is hier minder groot dan in Engeland, omdat wij minder last hebben van resistentie.'' De Amsterdamse dermatoloog W. Faber uit het AMC denkt er net zo over. ,,Ik beschouw larven eerder als tropisch importprobleem dan als hygiënische therapie.''

Aan het begin van deze eeuw werden maden vaak toegepast bij infecties. Maar met de komst van de antibiotica in de jaren veertig raakten ze in de vergetelheid.

Maden zijn overigens verre van ideaal. Op Internet staat het verhaal van een patiënt die ermee is behandeld. Zijn wond hield binnen een paar dagen op met stinken. Maar om volledig te genezen moest de man nog langer aan zich laten knagen. Daar paste hij voor: die bijtende krengen deden hem te veel pijn.