Goedverdienende vrouwen zorgen met hun portemonnee

Vrouwen met een gemiddeld inkomen van 50 000 gulden en hoger geven graag voor het goede doel. Uit een enquête van het blad voor werkende vrouwen VB magazine blijkt dat negentig procent van de ruim 200 ondervraagde lezeressen tot maximaal duizend gulden per jaar over heeft voor bekende actie- en liefdadigheidsgroepen als Foster Parents Plan, Wereld Natuur Fonds, Amnesty, Greenpeace, Artsen zonder Grenzen, Aidsfonds, Novib en Dierenbescherming. Ze geven omdat ze zich druk maken over 'de toekomst van de aarde' en ook 'hun schuldgevoel willen afkopen'.

Veel werkende vrouwen hebben geen tijd om via vrijwilligerswerk een 'maatschappelijke bijdrage' te leveren en vinden geld geven dan een verantwoord alternatief.

Een tweede opmerkelijke uitkomst van de enquête is dat de meerderheid van de vrouwen het niet erg zou vinden om voor een tijdje kostwinner te zijn. Maar, zo schrijft VB magazine, het moet wel een tijdelijk karakter hebben. Zelf willen de vrouwen absoluut niet financieel afhankelijk zijn van een kostwinner. Voor het gevoel van eigenwaarde wordt een eigen inkomen als essentieel gezien.

Vrouwen die zelf hun levensonderhoud verdienen, hebben geen probleem om het geld voor zichzelf uit te geven. Ze zien geld besteden aan zichzelf de terechte beloning voor hard werken, ze hèbben ook genoeg geld. “Ik doe voor 80 procent het huishouden naast een 60-urige (betaalde) werkweek”, licht een vrouw cynisch toe.

“Niemand anders doet het voor me en ik wil toch leuke, mooie dingen hebben”, verklaart een vrouw die aanzienlijk meer verdient dan haar partner. Veel vrouwen werhoudt wel het simpele feit dat ze geen tijd hebben om de stad in de duiken voor hoge uitgaven.

Kinderen scoren veel hoger dan partners bij werkende vrouwen. Een meerderheid geeft net zo lief geld uit voor haar kinderen als voor haarzelf, maar voor de partner geeft maar een vijfde heel graag geld uit. De meesten vinden dat 'hij zichzelf al genoeg verwent en goed voor zichzelf kan zorgen'.

Het merendeel van de goedverdienende vrouwen die samenwonen, heeft zowel een eigen als een gezamenlijke bankrekening en verdelen de lasten naar draagkracht. Een huishoudpot is er in driekwart van de huishoudens, zonder dat daar overigens strenge afspraken over bestaan. “We doen maar wat”, is een veelgehoorde opmerking.

De financiële administratie wordt in de meeste gevallen òf gezamenlijk gedaan òf alleen door de vrouw. Het blijkt dat als vrouwen meer verdienen dan hun partner, ze ook voor de boekhouding zorgen. Als mannen meer verdienen, laten ze de boekhouding niettemin ook aan de vrouw over.

Hetzelfde patroon geldt ook voor beslissingen over uitgaves. Uiteindelijk hakken vaker vrouwen dan mannen financiële knopen door, ook als mannen meer verdienen. Het hebben van een vergelijkbaar inkomen en bestedingspatroon draagt bij aan huiselijke harmonie, melden de goed verdienende vrouwen. 88 procent zegt vrijwel nooit ruzie over geld te hebben.

In de Toptien van de 'grote uitgaven in 1994' van deze groep vrouwen scoort 'wonen' (nieuwe keuken, meubels, electrische apparaten) één, gevolgd door de auto en vakantie en hobby (van boot tot paard). Uitgaven voor kleding staan helemaal onderaan de lijst. Bij de 'Verwen-toptien' is de ladder precies omgekeerd. Kleding staat dan helemaal bovenaan, gevolgd door boeken en tijdschriften, terwijl luxe huisraad helemaal onderaan staat en blijkbaar nog maar weinig met verwennen te doen heeft.

Het staat niet met zoveel woorden in VB magazine, maar het lijkt een logische conclusie: goed verdienende vrouwen zouden zichzelf graag willen verwennen met een middag in de stad of een avondje met een goed boek op de bank, maar in de praktijk komt het daar niet van. Ze geven hun zelfverdiende geld uit aan een zoveel mogelijk geautomatiseerd huishouden en een auto, die de nodige mobiliteit tussen kind, huis en werk mogelijk maakt. Een dure hobby als piano of tuin zien ze blijkbaar als pure noodzaak - waarschijnlijk om te ontspannen - want op de Verwen-toptien komt het niet eens voor.