Celstraffen geëist voor smokkel Irakezen

De verdachten zwakken hun aandeel in de mensensmokkel af tot 'heel beperkt' of ontkennen betrokkenheid bij het naar Engeland smokkelen van 300 illegale Irakezen.

Maar wat de officier van justitie betreft, krijgen de helpers, chauffeurs, begeleiders en paspoortvervalsers enkele jaren cel voor het 'ernstig frustreren van het vreemdelingenbeleid.' Dat zei de officier, mr. J. P. Scheffer, gisteren voor de rechtbank in Almelo. Tegen het 'manusje-van-alles' eiste Scheffer drie jaar en tegen twee van de chauffeurs vier. De verdiensten, geschat op gemiddeld 7000 gulden, moeten ze terugbetalen. De zaak wordt dinsdag voortgezet.

De hoofdverdachte, een 29-jarige Almeloër, zit voor andere zaken vast in Engeland. Zijn uitlevering is gevraagd. Deze man, eerder betrokken bij handel in drugs en wapens, wist met geld, gratis café- en bordeelbezoek en dreigementen anderen voor zijn karretje te spannen. De zaak tegen zijn rechterhand, een 30-jarige Irakees, is aangehouden tot eind januari, omdat de man nog getuigen wil laten horen.

De Unit mensensmokkel van het IRT Noord- en Oost-Nederland heeft 14 verdachten aangehouden. Sinds het oprollen van de smokkelroute, in mei, zitten ze in de cel. Justitie verdenkt de twaalf mannen en twee vrouwen ervan lid te zijn van een criminele organisatie en smokkel van 300 illegale Irakezen van Nederland naar Engeland. Dat is een gewilde bestemming, omdat er al veel Irakezen wonen en de kans op een verblijfsvergunning groter is.

De smokkelroute begon in Irak. Voor 3000 tot 5000 gulden per persoon (in codetaal 'hondjes') werden de Irakezen eerst naar Turkije gesmokkeld en van daaruit naar Nederland. Tussen juli 1998 en mei dit jaar ging het in busjes naar Calais, waar ze uitstapten om per veerboot naar Dover te gaan. Daar moesten ze bij de immigratiedienst het smoesje ophangen dat ze met een vrachtwagen waren meegelift.

Het in januari begonnen onderzoek is snel afgerond. Daar is bewust voor gekozen, om de smokkel te stoppen. In Turkije had nader onderzoek meer strafbare feiten aan het licht kunnen brengen, maar justitie liet de smokkel zwaarder wegen. ,,We hadden nog wel twee maanden kunnen investeren, maar dan waren de transporten doorgegegaan'', zei Scheffer.

Een 31-jarige chauffeur vond het eerste transport 'griezelig en spannend, maar daarna werd het steeds makkelijker.' Hij toonde geen schuldgevoel: ,,Ik heb niemand iets misdaan; die mensen wilden zelf naar Engeland.'' Daarbij kon president mr. P. Derks ,,zich wel iets voorstellen, maar er zitten vervelende haken en ogen aan. Deze mensen zijn illegaal en moeten langs de randen van de samenleving aan eten zien te komen. Dan komen ze al gauw in de criminele sfeer.''