Meer kijkgeld, maar minder reclame op tv

De auteur is sociaal-geograaf

Immers, het gaat om twee totaal van elkaar verschillende grootheden. Waar de publieke omroepen gebaseerd zijn op een achterban met leden die vanuit een bepaalde identiteit kiezen voor - en als lid enige invloed hebben op - een aanbod dat aansluit bij hun voorkeur, is het bij de commerciële tegenhangers alleen begonnen om het grote geld, dat via kijkcijfers = reclamegelden moet binnenstromen. Als kijker, als burger, als consument, heb je op deze media geen enkele invloed. Kabelbedrijven, ooit voortgekomen uit openbare nutsbedrijven, commercialiseren in bijna hetzelfde tempo als de omroepen; en de gebruiker heeft ook daarop geen invloed.

Daarom ondersteun ik van harte de oproep in genoemd artikel tot een “. . . . discussie over wat voor publieke omroep we willen hebben, . . . een discussie over wat voor een samenleving we willen hebben . . . van consumenten of van burgers?” Ik kies, ook als consument, voor het laatste. Ik vind dat wij ons - collectief - niet het heft uit handen moeten laten nemen bij het versnijden van de politiek-economische koek die wordt opgediend door zendgemachtigden.

Laat bij deze discussie vooral drie zaken aan bod komen: de mate van het reclamevolume dat aanvaardbaar is; de hoogte van de omroepbijdrage, waarbij in ruil voor minder reclame bij voorbeeld tot het dubbele van het huidige tarief wordt geheven, echter op voorwaarde dat dit meerdere rechtstreeks wordt betaald aan een publieke omroep naar eigen keuze; de wijze waarop inspraak over het programma-aanbod bij de omroep waarvan men lid is, beter kan worden geregeld.